თავის ტვინის აბსცესი

თავის ტვინის აბსცესი brain abscess

არჩილ შენგელიალალი დათეშიძე

თავის ტვინის აბსცესი – ტვინის ნივთიერებაში ჩირქის კეროვანი დაგროვება.

თავის ტვინის აბსცესიეტიოლოგია, პათოგენეზი. აბსცესი ვითარდება ტვინთან ახლოს მდებარე ჩირქოვანი კერებიდან, ასევე ექსტრაკრანიალური ჩირქოვანი კერებიდან თავის ტვინის ქსოვილში ჩირქმბადი მიკრობების მოხვედრის შედეგად, აგრეთვე თავის ქალას ღია ტრამვების დროს. შემთხვევათა 30%-ში ტვინის აბსცესს აქვს ოტოგენური წარმოშობა, ლოკალიზდება საფეთქლის წილში ან ნათხემში. აბსცესების მეორე ყველაზე ხშირი მიზეზია ფილტვების ჩირქოვანი დაავადებები.

თავის ტვინის აბსცესისიმპტომები, მიმდინარეობა. დაავადება იწყება ჩირქოვანი მენინგოენცეფალიტის სურათით: მძიმე ზოგადი მდგომარეობა, თავის ძლიერი ტკივილი, ღებინება, მაღალი ტემპერატურა, მენინგეალური ნიშნები, პოლინუიკლეარული ლეიკოციტოზი, ედსის მომატება, ზომიერი პლეოციტოზი ცერებრულ-სპინურ სითხეში. გამომწვევის მაღალი ვირულენტობის დროს ხდება ტვინის ქსოვილის გალღობა, წარმოიქმნება ჩირქით ავსებული ღრუები და ფორმირდება აბსცესის კაფსულა. მისი სრული განვითარების მომენტისათვის (4-6 კვირის შემდეგ) ზოგადი ინფექციური სიმპტომები ცხრება და ავადმყოფის მდგომარეობა უმჯობესდება. შემდგომში თანდათანობით მატულობს ქალაშიდა ჰიპერტენზია და ტვინის კეროვანი დაზიანების სიმპტომები. ცერებრულ-სპინური სითხე აბსცესის ინკაფსულირების დროს მცირედაა შეცვლილი ან სრულიად არ არის შეცვლილი. სისხლის მხრივ ცვლილებები უმნიშვნელოა. აღწერილი ფსევდოტუმოროზული სტადია შესაძლებელია გაგრძელდეს რამდენიმე თვიდან რამდენიმე წლამდე. აბსცესის გადიდებისა და დისლოკალციური მოვლენების გაღრმავებასთან ერთად მატულობს ტვინის თიაქრის განვითარების საფრთხე. მენინგოენცეფალიტთან ან მენინგიტთან ტვინის აბსცესიდიფერენციალური დიაგნოზის გატარებაში გადამწყვეტ როლს ასრულებს ექოენცეფალოგრაფიის მონაცემები და კომპიუტერული ტომოგრაფია. ეს უკანასკნელი საშუალებას იძლევა განვასხვავოთ აბსცესი სიმსივნისაგან. მკურნალობა მხოლოდ ქირურგიულია, შერწყმული ინტენსიური ანტიბიოტიკოთერაპიასთან.

თავის ტვინის აბსცესიპროგნოზი. ოპერაციის შემდგომი ლეტალობა შეადგენს 20-30%-ს. განსაკუთრებით ცუდი პროგნოზია მოსალოდნელი მრავლობითი აბსცესების დროს, რაც ამ დაავადების შემთხვევების 10%-ს შეადგენს. ავადმყოფებს ოპერაციის შემდეგ რჩებათ მყარი რეზიდუალური სიმპტომატიკა (ჰემიპარეზები, აფაზია, ატაქსია და სხვ.)


  1. გაფრთხილება
  2. დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ. “ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია”. თბილისი, 2005. “ტექინფორმის” დეპონენტი N: 1247. თეიმურაზ ჩიგოგიძის რედაქციით.
  3. დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ; “ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია”. მეორე დეპო-გამოცემა. ჟურნალი “ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინა”. N: 28. 2006. დეპონენტი პროფესორ თეიმურაზ ჩიგოგიძის საერთო რედაქციით. სარედაქციო კოლეგია: ჭუმბურიძე ვახტანგ, კორძაია დიმიტრი, მალაზონია მარინა, ვაჭარაძე კახა, ტყეშელაშვილი ბესარიონ.
  4. Большая медицинская энциклопедия; Москва, издательство ,,Советская энциклопедия” – 1988

ნერვული სისტემის დაავადებები