ეპიდერმოფიტია

ეპიდერმოფიტია

არჩილ შენგელიალალი დათეშიძე

ეპიდერმოფიტია (epidermophytosis) – კანის სოკოვანი დაავადება. განასხვავებენ საზარდულის ეპიდერმოფიტიასა და ტერფების ეპიდერმოფიტიას.

ეპიდერმოფიტია – საზარდულის ეპიდერმოფიტია. გამომწვევია – Epidermophyton floccosum, რომელიც აზიანებს რქოვან შრეს. წყაროა დაავადებული ადამიანი. გადაეცემა მოხმარების საგნებით; წინასწარგანმწყობი ფაქტორებია მაღალი ტემპერატურა და გარემოს მომატებული ტენიანობა; ჰიპერჰიდროზი. აღინიშნება უპირატესად მამაკაცებში. ჩვეული ლოკალიზაციაა მსხვილი ნაკეცები, განსაკუთრებით საზარდულ-ბარძაყისა და დუნდულოების შორისი; შესაძლებელია კანის სხვა ნაწილებისა და ტერფის ფრჩხილების დაზიანება. ანთებითი ლაქები მრგვალია, წითელი – მოყავისფერო, განლაგებულია სიმეტრიულად, მკვეთრად გამოყოფილია გარემომცველი კანისგან შეშუპებული ლილვაკით, დაფარული წვრილი ბუშტუკებით, პუსტულებით, ქერქებითა და ქერცლებით. პერიფერიული ზრდის გამო ლაქები ერთმანეთს ერწყმის, წარმოქმნის დიდ კერებს. ახასიათებს ქრონიკული მიმდინარეობა. სუბიექტურად – ქავილი, წვა, მტკივნეულობა, განსაკუთრებით სიარულის დროს.

ეპიდერმოფიტია – საზარდულის ეპიდერმოფიტია. მკურნალობა. ლორინდენ – !, მიკოზოლონი, 5 – 10%-იანი გოგირდის მაზი; ვილკინსონის მაზი; იოდის 2%-იანი ნაყენი.

ტერფების ეპიდერმოფიტია. გამომწვევია Tr. mentagrophytes var. interdigitale; ლოკალიზებულია ეპიდერმისის რქოვან და მარცვლოვან შრეში, გააჩნია მკვეთრად გამოხატული ალერგიული თვისება. აზიანებს მხოლოდ ტერფების კანსა და ფრჩხილებს, ჩვეულებრივ მოზრდილებში, არაიშვიათად თან ახლავს ალერგიული გამონაყარი – ეპიდერმოფიტიდები.

წაშლილი (საწყისი) ფორმა გამოირჩევა ტერფის თითებშუა ნაოჭების კანზე მცირე ნახეთქებითა და მსუბუქი აქერცვლით. სქვამოზური ფორმა ხასიათდება პლასტური აქერცვლით ფეხისგულებზე და თითებშუა ნაკეცებში, ზოგჯერ ჰიპერემიის ფონზე; მკვრივი ქერცლების მნიშვნელოვანი დაშრევება მოგვაგონებს დაკოჟრებას. დისჰიდროზული ფორმა ხასიათდება ბუშტუკების ჯგუფებით, მკვრივი სახურავით, რომლებიც ერთდებიან დიდ მრავალსაკნიან ბუშტებად ფეხისგულებზე, განსაკუთრებით თაღის მიდამოში. გასნისას ჩნდება სველი ეროზიები. ზოგჯერ, ხშირად ზაფხულობით, დისჰიდროზული ეპიდერმოფიტია მიმდინარეობს განსაკუთრებულად მწვავედ; ჰიპერემიულ და შეშუპებულ კანზე შესაძლებელია წარმოიქმნას მსხვილი ბუშტუკები და პუსტულები; პროცესს შესაძლებელია თან დაერთოს ლიმფანგიტი და ლიმფადენიტები, ასევე ზოგადი დარღვევები და გენერალიზებული ეპიდერმოფიტიები.

ინტერტრიგინოზული ფორმა ლოკალიზდება თითებშუა ნაოჭებში არაიშვიათად გადადის ფეხისგულის ახლომდებარე უბნებში; მიმდინარეობს დაოდვილების სახით (მაცერაცია, სველი ეროზია, ქერცლები). ფრჩხილების ეპიდერმოფიტიის დროს ვლინდება ყვითელი ზოლები და ლაქები; ნელა მატულობს ფრჩხილქვეშა ჰიპერკერატოზი, ფრჩხილის დეფორმაცია და დაშლა. სუბიექტურად: წაშლილი და სქვამოზური ეპიდერმოფიტიის დროს – ქავილი; დისჰიდროზული და ინტერტრიგინოზული დროს – ქავილი, წვა და მტკივნეულობა. აქვს ქრონიკული მიმდინარეობა გამწვავებებით, ჩვეულებრვ წელიწადის თბილ პერიოდში, გასაკუთრებით დახურული ფეხსაცმლის და სინთეზური წინდების ხმარებისას. დიაგნოზი დადასტურებული უნდა იქნას მიკოლოგიური გამოკვლევით.

ეპიდერმოფიტია – საზარდულის ეპიდერმოფიტია. მკურნალობა. მწვავედ განვითარებული მოვლენები იხსნება მწვავე ეგზემის მკურნალობის პრინციპებით, ინიშნება ფუნგიციდური პრეპარატები; ფრჩხილების მკურნალობა ტარდება მიკოლოგიურ კაბინეტებში. მძიმე შემთხვევებში – ჰოსპიტალიზაცია.

 


  1. გაფრთხილება
  2. დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ. “ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია”. თბილისი, 2005. “ტექინფორმის” დეპონენტი N: 1247. თეიმურაზ ჩიგოგიძის რედაქციით.
  3. დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ; “ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია”. მეორე დეპო-გამოცემა. ჟურნალი “ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინა”. N: 28. 2006. დეპონენტი პროფესორ თეიმურაზ ჩიგოგიძის საერთო რედაქციით

კანისა და ვენერიული დაავადებები