გულმკერდის მალები

ლალი დათეშიძე

ადამიანის ნორმალური ანატომია. გულმკერდის მალები  Vertebrae thoracicae   Thoracic vertebrae

გულმკერდის მალები (12 მალა) – vertebrae thoracicae გაცილებით დიდია კისრის მალებთან შედარებით; მათი სხეულების ზომები თანდათანობით მატულობს დაწყებული 1-დან მე-12 მალამდე.

გულმკერდის მალები

გულმკერდის I – IX მალის სხეულის ზედა და ქვედა კიდესთან შეიმჩნევა ზემო სანეკნე ღრმული – fovea costalis superior, და ქვემო სანეკნე ღრმული – fovea costalis inferior. ერთი მალის ქვემო ღრმული მის ქვემოთ მდებარე მალის ზემო სანეკნე ღრმულთან ქმნის მთლიან სასახსრე ზედაპირს, რომელსაც ენაწევრება ნეკნის თავი. გამონაკლისია მხოლოდ გულმკერდის პირველი მალის სხეული; მას აქვს მთლიანი სანეკნე ღრმული, რომელსაც ენაწევრება I ნეკნის თავი, და ნახევარღრმული, რომელსაც ენაწევრება II ნეკნის თავი; X მალაზე ერთი ნახევარღრმულია, ხოლო XI და XII მალებს მხოლოდ ერთი მთლიანი სანეკნე ღრმული – fovea costalis აქვთ.

გულმკერდის მალა

გულმკერდის მალების რკალები ქმნიან მრგვალი ფორმის, მაგრამ კისრის მალებთან შედარებით უფრო მცირე ზომის ხვრელს. განივი მორჩი მიმართულია გარეთ და უკან; განივ მორჩებზე არსებობს განივი მორჩების სანეკნე ღრმულები – fovea costalis transversalis, რომლებსაც ნეკნების ბორცვები ენაწევრება. წვეტიანი მორჩები გრძელი, სამწახნაგიანი, წვეტიანი და ქვევით მიმართულია. გულმკერდის ქვედა მალები თავიანთი ფორმით უახლოვდებიან წელის მალებს.

გულმკერდის მალა

გვერდ–სტატიის მომზადებაზე მუშაობდნენ: ლალი დათეშიძე (1997 წლიდან), არჩილ შენგელია, ლევან შენგელია, (1998 წლიდან), მანანა კიკნაძე (2006 წლიდან), ამირან დათეშიძე (2006 წლიდან), ვასილ შენგელია (2006 წელს), თამარ პაპავა (2008 წლიდან). 2008 წლის რედაქცია მოამზადა მანანა კიკნაძემ.