
ბიზნესის სხვადასხვა სახეები მოითხოვენ ბიზნეს გეგმაში სრულიად განსხვავებული ინფორმაციის ასახვას. შეადარეთ მაგ., თვითმფრინავის ახალი მოდელის შემუშავება და წარმოებაში ჩაშვება პატარა კერძო სილამაზის სალონის ორგანიზებასთან. ორივე შემთხვევაში პროექტის ავტორებმა შეიძლება მიმართონ კომერციულ ბანკს. რა განსხვავებული კონკრეტული ფორმები უნდა შეივსოს ბიზნეს გეგმაში ამ შემთხვევაში? ვინ უნდა განსაზღვროს ეს? – რა თქმა უნდა თვით კომერციულმა ბანკმა. მათმა სპეციალისტებმა პროექტის რეალიზაციის ინიციატორთაგან უნდა მოითხოვონ იმ ინფორმაციის მიწოდება, რომელიც მოცემული პროექტის ფინანსირების შემთხვევაში ბანკის სარგებელის და ყველა ძირითადი რისკ-ფაქტორის განსაზღვრის საშუალებას იძლევა.
სხვა ყველაზე ხშირი შეცდომაა – არასწორი გაგება იმისა, თუ ბიზნეს-გეგმის რომელი ასპექტებია განმსაზღვრელი. ჩვეულებრივ, დიდი ძალისხმევა იხარჯება “ფინანსური გეგმის”, “პროექტის ეფექტურობის ანალიზის” თავების შედგენაზე, მაგრამ არასაკმარისი ყურადღება ეთმობა პროდუქციის (მომსახურების) ბაზრის ანალიზს და კონკურენტუნარიანობის დასაბუთებას. თუ მომავალ პროდუქციაზე მოთხოვნილების შეფასება გადამეტებულია, ასეთი კი ხშირად გვხვდება, მაშინ ფინანსური გეგმის და ეფექტურობის ანალიზის ფასი ნულის ტოლია.
სერიოზული და გავრცელებული შეცდომაა ჩატარებული მარკეტინგული კვლევების დაბალი ხარისხი.
რა არის შეცდომების მიზეზი?
ის რამდენიმეა, ამასთან, როგორც წესი, ერთდროულად გვხვდება.
პირველ რიგში, ის რომ მარკეტინგული ნაწილის შემუშავება მიენდობა ხოლმე ადამიანებს, რომლებსაც ამ დარგში სპეციალური მომზადება არ გააჩნიათ ისინი იღებენ არსებულ სახელმძღვანელოებს და მათი მიხედვით “აცხობენ” კვლევებს. ამასთან არც მათ და არც იმათ, ვინც ეს დაავალა, არ ძალუძთ მისი ობიექტური შეფასება.
მეორეც, ეს ადამიანები, როგორც წესი, ვერ ასწრებენ იმაში გარკვევას თუ რა იწოდება მარკეტინგად. მათთვის ძნელი გასაგებია, რომ მარკეტინგი ჯერჯერობით არის არა გამართული თეორია, არამედ რაღაც დაგროვილი ცოდნის ჯამი, გადმოცემული წიგნებში, რომელთა ავტორებმა მიაღწიეს რა კარგ შედეგებს ბიზნესში და დააგროვეს საკუთარი ემპირიული გამოცდილება, ცდილობენ საკუთარი პრაქტიკული ხედვა გადმოსცენ თეორიული პოსტულატების სახით. ამიტომ ხშირად, ამ წიგნების წაკითხვის შემდგომ იკარგება მარკეტინგის მხრივ რაიმეს გაგებისა და კეთების უნარი.
მესამე, ნორმალურად მომუშავე კომპანიაში მარკეტინგი, ეს არა იმდენად ცალკეული სპეციალისტის მზრუნველობის საგანია, რამდენადაც გარკვეული, მათ შორის კომპანიის მთელი საკადრო პოტენციალის, ძალისხმევის გაერთიანების შედეგი. ნორმალურად ითვლება, რომ ყოველი სპეციალისტი, ვისაც კონკურენტების ან მათი პროდუქციის შესახებ რაიმე სასარგებლო ინფორმაციის მოპოვების შესაძლებლობა აქვს, ცდილობს თავისი კომპანიის მარკეტინგული მონაცემების ბაზაში მის შეტანას.
მეოთხეა, გეგმიურ ეკონომიკაში საქმიანობისას მიღებული სავალალო გამოცდილება და პროდუქციის კონკურენტუნარიანობის შესახებ ობიექტური, განვითარებული ეკონომიკის ქვეყნებში მიღებული წარმოდგენების არქონა.
მაგრამ, ყველაზე სახიფათო შეცდომაა, როცა არ ესმით ინვესტორების ან კრედიტორების ინტერესები და მათი ფსიქოლოგია.
სოციოლოგიური გამოკითხვა
…
Viewed 2257 times by 795 viewers


