მკურნალობა უცხოეთში

სავაჭრო სახელწოდება – ცეფორალ სოლუტაბი ⁄ CEFORAL SOLUTAB
საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება) – cefixime
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01DD08
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი –
ჯგ: ბეტა ლაქტამური ანტიბიოტიკები (პენიცილინები და ცეფალოსპორინები) >> მესამე თაობის ცეფალოსპორინები
მწარმოებელი ფირმა – Menarini Manufacturing Logistics and Services S.r.L
მწარმოებელი ქვეყანა – იტალია
ასტელას ფარმა
ინსტრუქცია
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
400 მგ ტაბლეტი #1, #7, #10
აქტიური ნივთიერება: ცეფიქსიმი – 400 მგ (447.7 გ ცეფიქსინის ტრიჰიდრატის ექვიავლენტური)
დამხმარე ნივთიერებები:
მიკროკრისტალური ცელულოზა, დაბალჩანაცვლებული ჰიპროლოზა, სილიციუმის კოლოიდური დიოქსიდი, პოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი, კალციუმის საქარინი, ხენდროს არომატიზატორი (FA 15757) და PV 4284), ნარინჯისფერ-ყვითელი საღებავი (E 110).
აღწერილობა:
წაგრძელებული ფორმის მარწყვის სუნის მქონე ტაბლეტი ღია ნარინჯისფერი ხაზით
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა:
მოქმედების მექანიზმი:
III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის შიგნით მისაღები პოლისინთეზური ანტიბიოტიკი. ავლენს ბაქტერიოციდულ მოქმედებას. მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია ბაქტერიის უჯრედული კედლის სინთეზის დათრგუნვასთან. ცეფოქსიმი მდგრადია მრავალი გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ბაქტერიის მიერ პროდუქცირებული β – ლაქტამაზის მოქმედების მიმართ.
აქტივობის სპექტრი
გრამ-დადებითი ბაქტერიები: Streptococcus pneumoniae, Srteptococcus pyogenes, Streptoccoccus agalactiae. გრამ-უარყოფითი ბაქტერიები: Neisseria gonorrhoeae, Moraxella catarrhalis, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Escherichia coli, Proteus vulgaris, klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, pasteurella multocida, Providencia spp. Salmonella spp. Shigella spp. Cotobacter amalonaticus, Citobacter diversus.
პრეპარატის მიმართ მდგრადია: Pseudomonas spp, Enterococcus spp, Listeria monocytogenes, სტაფილოკოკების უმრავლესობა (მათ შორის მეტიცილინრეზისტენტული შტამები), Bacteroides fragilis და Clostridium spp. აქტივობა Enterobacter spp da Serratia marcesnes მიმართ ცვალებადია.
კლინიკური პრაქტიკის პირობებში ცეფიქსიმი აქტიურია გრამდადებითი ბაქტერიების მიმართ: Streptococcus pneumoniae, Srteptococcus pyogenes; გრამუარყოფითი ბაქტერიების მიმართ: Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Neisseria gonorrhoeae
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია
შიგნით მიღებისას ბიოშეღწევადობა შეადგენს 30-50%-ს და არ არის დამოკიდებული საკვების მიღებაზე. 400 მგ პერორალური მიღების შემდეგ მაქსიმალური კონცენტრაცია მოზრდილებში მიიღწევა 3-4 საათში და შეადგენს 2.5-4.9 მკგ/მლ, 200 მგ მიღებისას – 1.49-3.25 მკგ/მლ-ს. საკვების მიღება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პრეპარატის აბსორბციაზე ზეგავლენას არ ახდენს.
განაწილება
200 მგ ცეფიქსიმის ერთჯერადი ინტრავენური მიღების შემდეგ განაწილების მოცულობა იყო 6.7 ლ, წონასწორობის კონცენტრაციის მიღწევისას – 16.8 ლ. პლაზმის ცილებს უკავშირდება პრეპარატის დაახლოებით 65%. მეტნაკლებად მაღალი კონცეტრაციები იქმნება შარდში და ნაღველში. ცეფიქსიმი გადის პლაცენტას. ჭიპლარის სისხლში კონცენტრაცია შეადგენდა დედის სისხლის შრატში პრეპარატის კონცენტრაციის 1/6-1/2; დედის რძეში არ არის აღმოჩენილი. მეტაბოლიზმი და გამოყოფა
ნახევარგამოყოფის პერიოდი მოზრდილებში და ბავშვებში არის 3-4 საათი. პრეპარატი არ მეტაბოლიზდება ღვიძლში.. მიღებული დოზის 50-55% გამოიყოფა შრადით შეუცვლელი სახით 24 საათის განმავლობაში. ცეფიქსიმის დაახლოებით 10% გამოიყოფა ნაღველით.
ფარმაკოკინეტიკა განსაკუთრებულ კლინიკურ შემთხვევებში:
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში შესაძლებელია ნახავარგამოყოფის პერიოდის გაზრდა, შესაბამისად შრატში პრეპარატის შედარებით მაღალი კონცენტრაცია და მისი ელიმინაციის შენელება შარდით. პაციენტებში 30 მლ/წთ კრეატინინის კლირენსით 400 მგ ცეფიქსიმის მიღებისას ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება 7-8 საათამდე, შრატში მაქსიმალური კონცენტრაცია შეადგენს საშუალოდ 7.53 მკგ/მლ-ს, ხოლო შარდით გამოყოფა 24 საათის განმავლობაში – 5.5%-ს ღვიძლის ციროზიან პაციენტებში ნახავრგამოყოფის პერიოდი იზრდება 6.4 საათამდე, მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დროს არის– 5.2 საათი. იმავდროულად იზრდება თირკმელებით ელიმინირებული პრეპარატის წილი. მაქსიმალური კონცენტრაცია შრატში და ფარმაკოკინეტიკერი მრუდქვეშა ფართობი არ იცვლება.
ჩვენებები
პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები:
• სტრეპტოკოკური ტონზილიტი და ფარინგიტი
• სინუსიტები
• მწვავე ბრონქიტი და ქრონიკული ბრონქიტის და ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების გამწვავება.
• შუა ყურის მწვავე ოტიტი
• საშარდე გზების ინფექცია
• გაურთულებელი გონორეა
• შიგელოზი
მიღების წესები და დოზები
მოზრდილებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში სადღეღამისო დოზა შეადგენს 400 მგ ერთ ან ორ მიღებაზე.
შეიძლება ტაბლეტის გადაყლაპვა მთლიანად საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად, ან მისი გახსნა წყალში და მიღებული ხსნარის დალევა. პრეპარატის მიღება შეიძლება საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების მიმდინარეობაზე და ინფექციის სახეზე. ინფექციის სიმპტომების გაქრობის და/ან ცხელების გაქრობის შემდეგ მიზანშეწონილია პრეპარატის მიღების გაგრძელება როგორც მინიმუმ 48-72 საათის განმავლობაში. მკურნალობის კურსი სასუნთქი გზების და ყელ-ყურ-ცხვირის ორგანოების ინფექციების დროს შეადგენს 7-14 დღეს.
Streptococcus pyogenus – ით ტონზილოფარინგიტის შემთხვევაში მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 10 დღეს.
გაურთულებელი გონორეის დროს ინიშნება 400 მგ ერთჯერადად.
ქვედა საშარდე გზების ინფექციების დროს ქალებში შეიძლება პრეპარატის დანიშვნა 3-5 დღის განმავლობაში.
ქვედა საშარდე გზების ინფექციების დროს ქალებში და ქვედა საშარდე გზების, ზედა საშარდე გზების და საშარდე გზების ნებისმიერი გართულებული ინფექციების დროს მამაკაცებში მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს 7-14 დღეს
გვერდითი მოვლენები
სისხლის და სისხლმბადი ორგანოების მხრივ:
ძალიან იშვიათად (≤0.01%): ტრანზიტორული ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია, თრომბოციტოპენია ან ეოზინოფილია. აღინიშნა სისხლის შედედების დარღვევის ერთეული შემთხვევები.
ალერგიული რეაქციები: იშვიათად (0.01-01%): ალერგიული რეაქციები (მაგალითად ჭინჭრის ციება, კანის ქავილი).
ძალიან იშვაითად (≤0.01%): ლაიელის სინდრომი (მოცემულ შემთხვევეაში საჭიროა პრეპარატის დაუყოვნებელი მოხსნა). სენსიბილიზაციასთან დაკავშირებული სხვა ალერგიური რეაქციები: წამლისმიერი ცხელება, შრატისმიერი სინდრომი, ჰემოლიზური ანემია და ინტერსტიციული ნეფრიტი. ანაფილაქსიური შოკის განვითარების შემთხვევაში შეჰყავთ ადრენალინი, ინიშნება გლუკოკორტიკოიდები და ანტიჰისტამინური პრეპარატები.
ნერვული სისტემის მხრივ:
არც ისე ხშირად ( > 0.1-1%): თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, დისფორია.
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ:
არც ისე ხშირად ( > 0.1-1%): ტკივილი მუცლის არეში, საჭმლის მონელების დარღვევა, გულისრევა, ღებინება და დიარეა.
ძალიან იშვიათად ( < 0.01%): ფსევდომემბრანული კოლიტი.
ჰეპატობილიარული სისტემის მხრივ:
იშვიათად (0.01-1%): ტუტე ფოსფატაზის და ტრანსამინაზის მომატებული დონე. ძალიან იშვიათად (≤0.01%): ჰეპატიტის და ქოლესტატური სიყვითლის ერთეული შემთხვევები.
შარდსასქესო სისტემის მხრივ:
ძალიან იშვიათად (≤0.01%): სისხლში კრეატინინის დონის უმნიშვნელო მატება, ჰემატურია
უკუჩვენება
• მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების მიმართ.
• მომატებული მგრძნობელობა ცეფალოსპორინების და პენიცილინების მიმართ
ორსულობა და ლაქტაცია
ცხოველებში ჩატარებულმა ექპერიმენტულმა კვლევებმა არ გამოავლინა პრეპარატის ემბრიოტოქსიკური მოქმედება.
ამჟამად არსებობს მხოლოდ უმნიშვნელო გამოცდილება ცეფორალ სოლუტაბის გამოყენების შესახებ ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში. ამიტომ მისი გამოყენება ორსულობის პერიოდში მიზანშეწონილია მხოლოდ მაშინ, როცა დედისითვის სავარაუდო სარგებელი აჭარბებს ნაყოფისთვის მიყენებულ შესაძლო პოტენციურ რისკს.
ცეფორალ სოლუტაბის გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში ლაქტაციის პერიოდში აუცილებელია ძუძუთი კვების შეწყვეტა.
განსაკუთრებული მითითებები
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში პრეპარატი ინიშნება სიფრთხილით, ≤ 20 მლ/წთ კრეატინინის კლირენსის დროს აუცილებელია პრეპარატის დოზის შემცირება (იხილე განყოფილება “დოზირების რეჟიმი”). პენიცილინებთან ჯვარედინი ალერგიული რეაქციების გამოვლენის შესაძლებლობასთან დაკავშირებით რეკომენდებულია პაციენტის ანამნეზის ყურადღებით შეფასება. ალერგიული რეაქციების გამოვლენისას აუცილებელია პრეპარატის დაუყოვნებელი მოხსნა.
პრეპარატის ხანგრძლივად მიღებისას შესაძლებელია ნაწლავის ნორმალური მიკროფლორის დარღვევა., რამაც შეიძლება გამოიწვიოს Clostridium defficile ჭარბი გამრავლება და ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარება. ანტიბიოტიკ-ასოცირებული დიარეის მსუბუქი ფორმის გამოვლენისას, როგორც წესი, საკმარისია პრეპარატის მიღების შეწყვეტა. მძიმე ფორმების დროს რეკომენდირებულია მაკორეგირებელი თერაპია. (მაგალითად 250 მგ ვანკომიცინის დანიშვნა შიგნით დღეში 4-ჯერ). ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარების დროს პერისტალტიკის ინჰიბიტორები უკუნაჩვენებია.
ცეფორალ სოლუტაბის ერთდროული გამოყენებისას ამინოგლიკოზიდებთან, პოლიმიქსინ B-სთან, კოლისტინთან, მარყუჟოვან შარდმდენებთან (ფუროსემიდი, ეთაკრინის მჟავა) მაღალი დოზებით აუცილებელია თირკმელების ფუნქციის ყურადღებით გამოკვლევა. ცეფორალ სოლუტაბით ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ საჭიროა ჰემოპოეზის ფუნქციის მდგომარეობის შეფასება.
დისპერსიული ტაბლეტები უნდა გაიხსნას მხოლოდ წყალში. მკურნალობის პროცესში შესაძლებლია კუმბსის ცრუ დადებითი რეაქციის გამოვლენა და გლუკოზაზე შარდის ცრუ დადებითი რეაქციის გამოვლენა ექსპრეს-სადიაგნოსტიკო ზოგიერთი ტესტ-სისტემის გამოყენებისას
ჭარბი დოზირება
პრეპარატის მიღებისას ინტოქსიკაციის შემთხვევები არ არის აღწერილი. მაქსიმალურ სადღეღამისო დოზაზე მაღალი დოზის მიღების შემთხვევაში შესაძლებელია ზემოთ აღწერილი გვერდითი ეფექტების სიხშირის მატება.
მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, ატარებენ სიმპტომურ და შემანარჩუნებელ მკურნალობას. ჰემოდიალიზი და პერიტონეალური დიალიზი არ არის ეფექტური.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ამჟამად არ არის გამოვლენილი რაიმე სახის ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშულებებთან.
მილაკოვანი სეკრეციის ბლოკატორები (პრობენეციდი და სხვა) ანელებენ ცეფიქსიმის გამოყოფას თირკმელების საშუალებით, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს დოზის გადაჭარბების სიმპტომები.
ცეფიქსიმი ამცირებს პროთრომბინის ინდექს, აძლიერებს არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების მოქმედებას. მაგნიუმის ან ალუმინის ჰიდროქსიდის შემცველი ანტაციდები ანელებენ ცეფიქსიმის შეწოვას.
შენახვის პირობები და ვადები
ბ სია. ინახება არაუმეტეს 25oC.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
შენახვის ვადა 3 წელი. არ შეიძლება პრეპარატის გამოყენება შეფუთვაზე მითითებული შენახვის ვადის გასვლის შემდეგ.
აფთიაქში გაცემის წესი
რეცეპტით (II ჯგუფი)

სავაჭრო სახელწოდება – ქუტენზა ⁄ QUTENZA™
საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება) – capsaicin
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი –
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი –
ჯგ: ანალგეზიური და ადგილობრივი გამაღიზიანებელი საშუალებები
ჯგ: პერიფერიული ნერვული სისტემის პათოლოგიის დროს გამოსაყენებელი საშუალებები >> პერიფერიული ნერვული სისტემის პათოლოგიის დროს გამოსაყენებელი საშუალებები
მწარმოებელი ფირმა –
მწარმოებელი ქვეყანა – გერმანია
ასტელას ფარმა
ინსტრუქცია
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
179მგ/280სმ2 (640მკგ/სმ2) ტრანსდერმალური ემპლასტრო და 50გ გამწმენდი გელი ტუბში

სავაჭრო სახელწოდება – ფოსფალუგელი ⁄ Phosphalugel
საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება) – aluminium phosphate
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – A02AB03
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი –
ჯგ: ანტაციდური საშუალებები

მწარმოებელი ფირმა – PHARMATIS
მწარმოებელი ქვეყანა – საფრანგეთი
ასტელას ფარმა
ინსტრუქცია
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
16გ შიგნით მისაღები გელი პაკეტი №20
აღწერილობა:
თეთრი ან თითქმის თეთრი, ტკბილი, ფორთოხლის გემოს და სუნის მქონე, ჰომოგენური გელი.

შემადგენლობა:
16გ-იანი პაკეტები
ალუმინის ფოსფატი 10,4გ
70% სორბიტოლი 4,48გ
აგარ-აგარი 0,0448გ
პექტინი 0,0872გ
კალციუმის სულფატი 0.0117გ
კალიუმის სორბატი 0.0402გ
ფორთოხლის არომატიზატორი 0.080გ
გასუფთავებული წყალი 16გ-მდე
20გ პაკეტები
ალუმინის ფოსფატი 12.38გ
70% სორბიტოლი 4.2857გ
აგარ-აგარი 0,080გ
პექტინი 0,1გ
კალციუმის სულფატი 0.01გ
კალიუმის სორბატი 0.0530გ
ფორთოხლის არომატიზატორი 0.032გ
გასუფთავებული წყალი 20გ-მდე

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ავლენს მჟავის გამანეიტრალებელ, შემომგარსველ და ადსორბციულ მოქმედებას. აქვეითებს პეფსინის პროტეოლიზურ აქტივობას. არ ახდენს კუჭის წვენის გატუტიანებას და ინარჩუნებს კუჭის შიგთავსის მჟავიანობის ფიზიოლოგიურ დონეს. არ იწვევს მარილმჟავის მეორად ჰიპერსეკრეციას. წარმოქმნის დამცავ შრეს საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის ლორწოვან გარსზე. ხელს უწყობს ტოქსინების, აირების და მიკროორგანიზმების საჭმლის მომნელებელი ტრაქტიდან მოცილებას. აწესრიგებს ტრაქტის შიგთავსის პასაჟს.
ჩვენებები
მოზრდილები
- კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება, გასტრიტი ნორმალური ან მომატებული სეკრეტორული ფუნქციით, დიაფრაგმის თიაქარი, რეფლუქს-ეზოფაგიტი, არაწყლულოვანი დისპეფსიის სინდრომი;
ფუნქციური დიარეა;
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ, ინტოქსიკაციით, სამკურნალო საშუალებების

გამაღიზიანებელი ნივთიერებების (მჟავა, ტუტე), ალკოჰოლი მიღებით გამოწვული დარღვევები,.

ბავშვები
- ეზოფაგიტები, გასტრო-ეზოფაგური რეფლუქსი, გასტრიტი, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება.
მიღების წესები და დოზები
მოზრდილები და 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები – შიგნით, 1-2 პაკეტი დღეში 2-3-ჯერ. მიღების სქემა დამოკიდებულია დაავადების ხასიათზე.

გასტრო-ეზოფაგური რეფლუქსი, დიაფრაგმის თიაქარი – ჭამის დამთავრებისთანავე და ღამით, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება – ჭამიდან 1-2 საათის შემდეგ და ტკივილების განვითარებისთანავე; გასტრიტი, დისპეფსია – ჭამამდე; მსხვილი ნაწლავის ფუნქციური დაავადებები – დილით უზმოზე, ან ღამით. თუ ფოსფალუგელის მიღებებს შორის შუალედში ტკივილი კვლავ ჩნდება, საჭიროა პრეპარატის მიღების გამეორება.
6 თვეზე უმცროსი ასაკის ბავშვები – 1/4 პაკეტი ან 1 ჩაის კოვზი (4გ) ექვსივე კვების შემდეგ. 6 თვეზე დიდებისთვის– 1/2 პაკეტი ან 2 ჩაის კოვზი ოთხივე კვების შემდეგ.
პრეპარატის მიღება შეიძლება სუფთა სახით, ასევე ნახევარ ჭიქა წყალში გახნილ მდგომარეობაში.
გამოყენების მეთოდი
გადაურიეთ პაკეტის შიგთავსი თითებით, ერთგვაროვანი გელის მიღებამდე.
პაკეტის ვერტიკალურ მდგომარეიბაში დაჭერით მოახიეთ ან მოაჭერით კუთხე აღნიშნულ ადგილზე.
გამოდევნეთ გელი პაკერტის ნახვრეტიდან.
გელი მიიღება სუფთა სახით ან გახსნილი ნახევარ ჭიქა წყალში.
გვერდითი მოვლენები
იშვიათად – ყაბზობა (ძირითადად ხანდაზმულ და მწოლიარე პაციენტებში)
უკუჩვენება
თირკმლის ფუნქციის გამოხატული დარღვევა, ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატზე.
გაფრთხილება
ექიმის დანიშნულების გარეშე პრეპარატის მიღება ხანგრძლივად არ შეიძლება. სიფრთხილით გამოიყენება თირკმლის დაავადებების, ღვიძლის ციროზის, გამოხატული გულის უკმარისობის დროს. ხანდაზმულ და თირკმლის დარღვეული ფუნქციების მქონე პაციენტებში ფოსფალუგელის რეკომენდებული დოზების მიღებისას შესაძლებელია შრატში ალუმინის კონცენტრაციის გაზრდა.
ტეტრაციკლინის ჯგუფის ანტიბიოტიკები, რკინის პრეპარატები, საგულე გლიკოზიდები, მიიღება ფოსფალუგელის მიღებიდან მხოლოდ 2 საათის შემდეგ.
შესაძლებელია თერაპიულ დოზებში პრეპარატის მიღება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში.
განსაკუთრებული მითითებები
ფოსფალუგელის მიღებისას განვითარებული იშვიათი ყაბზობისას, საჭიროა ყოველდღიურად მიღებული წყლის რაოდენობის გაზრდა. პრეპარატის გამოყენება შეუძლიათ პაციენტებს შაქრიანი დიაბეტით.
პრეპარატი გამოიყენება რადიაქტიური ელემენტების აბსორბციის შემცირების საპროფილაქტიკოდ.
ფოსფალუგელი გავლენას არ ახდენს რენტგენოლოგიური კვლევის შედეგებზე. ფოსფალუგელის გამოყენებისას სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, საჭიროა ექიმის კონტროლი, რადგანაც, მას შეუძლია შეამციროს ზოგიერთი პრეპარატის მოქმედების ეფექტურობა.
ჭარბი დოზირება
ალუმინის იონების დიდი რაოდენობა თრგუნავს ნაწლავების პერისტალტიკას. ჭარბი დოზირების სამკურნალოდ გამოიყენება საფაღარათე საშუალებები.
შენახვის პირობები და ვადები
15-25oC ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა 3 წელი. არ გამოიყენება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.
აფთიაქში გაცემის წესი
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III (გაცემის რეჟიმი: რეცეპტის გარეშე)

•სავაჭრო სახელწოდება – ფლემოქსინ სოლუტაბი® ⁄ FLEMOXIN SOLUTAB®
•საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება) – amoxicillin
•ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01CA04
•კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი –
ჯგ: ბეტა ლაქტამური ანტიბიოტიკები (პენიცილინები და ცეფალოსპორინები) >> ნახევრად სინთეზური პენიცილინები
•მწარმოებელი ფირმა – ასტელას ფარმა იუროპ ბ.ვ
•მწარმოებელი ქვეყანა – ნიდერლანდები
ასტელას ფარმა
ინსტრუქცია
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
•125მგ დისპერგირებული ტაბლეტი # 20
•250მგ დისპერგირებული ტაბლეტი # 20
•500მგ დისპერგირებული ტაბლეტი # 20
•1000 მგ დისპერგირებადი ტაბლეტი # 20
სამკურნალწამლო ფორმის აღწერა: დისპერგირებული ტაბლეტები თეთრიდან – მოყვითალო ელფერისმქონე, ოვალური ფორმის, ფირმის ლოგოტიპით, ციფრული აღნიშვნით ერთ მხარეს და ტაბლეტის ორად გამყოფი ნაპრალით მეორე მხარეს. ციფრული აღნიშნვნა:
ფლემოქსინ სოლუტაბი (125მგ)-“231”;
ფლემოქსინ სოლუტაბი (250მგ)-“232”;
ფლემოქსინ სოლუტაბი (500მგ)-“234”;
ფლემოქსინ სოლუტაბი (1000მგ)-“236”.
შემადგენლობა:
აქტიური ნივთიერება: ამოქსიცილინი (ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატის სახით)-125მგ, 250მგ, 500მგ, 1000მგ;
დამხმარე ნივთიერებები: დისპერგირებული ცელულოზა, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კროსპოვიდონი, ვანილინი, მანდარინის არომატიზატორი, ლიმონის არომატიზატორი, საქარინი, მაგნიუმის სტეარატი.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ფლემოქსინ სოლუტაბი-ნახევრადსინთეზური პენიცილინების ჯგუფის მოქმედების ფართო სპექტრის, მჟავაგამძლე ბაქტერიოციდული ანტიბიოტიკი. აქტიურია გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების წინააღმდეგ. ესენია: Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumonia, Clostridium tetani, Clostridium welchii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitides, Staphylococcus aureus (ბეტა-ლაქტამაზას არწარმომქმნელი), Bacillus anthracis, Listeria monocytogenes, Helicobacter pylori. ნაკლებაქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების წინააღმდეგ: Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Salmonella typhi, Shigella sonnei, Vibrio cholerae. არააქტიურია ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქმნელი მიკროორგანიზმების მიმართ. ესენია: Pseudomonas spp., ინდოლ-დადებითი Proteus spp., Sessatia spp., Enterobacter spp.
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა
შიგნით მიღების შემდეგ ამოქსიცილინი სწრაფად და თითქმის მთლიანად (დაახლოებით 93%) შეიწოვება, მჟავაგამძლეა. საკვების მიღება თითქმის არანაირ გავლენას არ ახდენს პრეპარატის აბოსრბციაზე. პლაზმაში აქტიური ნივთიერების მაქსიმალური კონცეტრაცია აღინიშნება 1-2 საათის შემდეგ. შიგნით 500მგ ამოქსიცილინის მიღების შემდეგ აქტიური ნივთიერების მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღინიშნება 2 საათის შემდეგ და შეადგენს 5მგკ/მლ-ს. დოზის 2-ჯერ გაზრდის ან შემცირების შემთხვევაში სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტარცია ასევე 2-ჯერ იცვლება.
განაწილება
პლაზმის ცილებს უკავშირდება ამოქსიცილინის დაახლოებით 20%. ამოქსიცილინის კარგად აღწევს ლორწოვან გარსებში, ძვლოვან ქსოვილში, თვალშიდა სითხეში და თერაპიულად ეფექტური კონცენტრაციით. ნაღველში ამოქსიცილინის კონცენტრაცია მის სისხლის პლაზმაში კონცენტრაციას 2-4-ჯერ აჭარბებს. ამნიონის სითხეში და ჭიპლარის სისხლძარღვებში ამოქსიცილინის კონცენრაცია ორსული ქალის სისხლის პლაზმაში მისი კონცენტრაციის 25 – 30%-ს შეადგენს. ამოქსიცილინი ცუდად გადის ჰემატო-ენცეფალურ ბარიერში; თუმცა ტვინის გარსების ანთების შემთხვევაში კონცენტრაცია თავ-ზურგ-ტვინის სითხეში შეადგენს სისხლის პლაზმაში მისი კონცენტრაციის დაახლოებით – 20%-ს.
მეტაბოლიზმი
ამოქსიცილინი ნაწილობრივ მეტაბოლიზდება ღვიძლში, მისი მეტაბოლიტების უმრავლესობას არ გააჩნია მიკრობიოლოგიური აქტივობა.
გამოყოფა
ამოქსიცილინი უპირატესად თირკმელებით გამოიყოფა, დაახლოებით 80% მილაკოვანი ექსკრეციით, 20%-გორგლოვანი ფილტრაციის შედეგად. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის არარსებობის შემთხვევაში ამოქსიცილინის ნახევარგამოყოფის პეროოდი შეადგენს 1-1,5 საათს. დღენაკლულ, ახალშობილ და 6 თვეზე უმცროსი ასაკის ბავშვებში-3-4საათს.
ფარმაკოკინეტიკა განსაკუთრებულ კლინიკურ შემთხვევებში
ამოქსიცილინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი არ იცვლება ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევისას (კრეატინინის კლირენსი ≤ 15 მლ/წთ), ამოქსიცილინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეიძლება გაიზარდოს და ანურიისას 8,5 საათს მიაღწიოს.
ჩვენებები
პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები:
 სუნთქვის ორგანოების ინფექციები;
 შარდ-სასქესო სისტემის ორგანოები;
 კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ორგანოების ინფექციები;  კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები
მიღების წესები და დოზები
შიგნით (პერორალურად)
დოზას ადგენენ ინდივიდუალურად, დაავადების მიმდინარეობის სიმძიმისა და პაციენტის ასაკის გათვალისწინებით. მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინფექციური დაავადებების შემთხვევაში რეკომენდებულია პრეპარატის შემდეგი სქემით მიღება: მოზრდილებში და 10 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში ინიშნება 500-750მგ 2ჯერ დღეში ან 375-500მგ 3-ჯერ დღეში. 3-10 წლის ბავშვებში ინიშნება 375მგ 2-ჯერ დღეში ან 250მგ 3-ჯერ დღეში.
1-3 წლის ბავშვებში ინიშნება 250გ 2-ჯერ დღეში ან 125მგ 3-ჯერ დღეში.
ბავშვებისთვის პრეპარატის დღე-ღამური დოზა (1 წლამდე ასაკის ბავშვების ჩათვლით) შეადგენს 30-60 – მგ/კგ/დღ-ს, 2-3 მიღებას.
მძიმე ინფექციების მკურნალობისას, აგრეთვე ინფექციის რთულად მისადგომი კერების არსებობისას (მაგ. მწვავე შუა ოტიტი) უმჯობესია პრეპარატის სამჯერადი მიღება.
ქრონიკული დაავადებებისას, მორეციდივე ინფექციებისას, მძიმე მიმდინარეობის ინფექციებისას პრეპარატის დოზა შეიძლება გაიზარდოს: მოზრდილებში ინიშნება 750მგ-1გ 3-ჯერ დღეში; ბავშვებში 60მგ/კგ/დღ-მდე გაყოფილი 3 მიღებად. მწვავე გაურთულებელი გონორეისას ინიშნება პრეპარატის 3გ 1მიღებაზე 1 გ პრობენეციდთან ერთად.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 10მლ/წთ-ზე ნაკლები) პრეპარატის დოზა მცირდება 15-50%-ით.
პრეპარატი ინიშნება საკვების მიღებამდე, საკვების მიღებისას ან საკვების მიღების შემდეგ. ტაბლეტი შეიძლება გადაიყლაპოს მთლიანად, გაიყოს ნაწილებად ან დაიღეჭოს, მიაყოლონ 1 ჭიქა წყალი, ასევე შეიძლება გაიხსნას წყალში სიროფის (20 მლ-ში) ან სუსპენზიის (100მლ-ში) წარმოქმნით, რასაც ხილის სასიამოვნო გემო აქვს.
მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის ინფექციისას პრეპარატს იღებენ 5-7 დღის განმავლობაში. თუმცა Streptococcus pyogenes–ით გამოწვეული ინფექციებისას მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა შეადგენდეს არანაკლებ 10 დღეს.
ქრონიკული ინფექციების, მძიმე მიმდინარეობის ინფექციების მკურნალობისას პრეპარატის დოზები უნდა განისაზღვროს დაავადების კლინიკური სურათის მიხედვით. პრეპარატის მიღების გაგრძელება აუცილებელია დაავადების სიმპტომების გაქრობიდან 48 საათის განმავლობაში.
გვერდითი მოვლენები
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: იშვიათად-გემოვნების ცვლილება, გულისრევა, ღებინება, დიარეა; ცალკეულ შემთხვევებში-ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის ზომიერი მომატება, განსაკუთრებით იშვიათად-ფსევდომემბრანოზული და ჰემორაგიული კოლიტი.
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად-ინტერსტიციული ნეფრიტის განვითარება.
სისხლწარმომქმნელი სისტემის მხრივ: შესაძლოა განვითარდეს აგრანულოციტოზი, ნეითროპენია, თრომბოციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია, მაგრამ ეს მოვლენები ძალიან იშვიათად აღინიშნება.
ამოქსიცილინის დისპერგირებული ტაბლეტების სახით გამოყენებისას ნერვული სისტემის მხრივი გვერდითი მოქმედება რეგისტრირებული არ არის.
ალერგიული რეაქციები: კანის რეაქციები, ძირითადად სპეციფიური მაკულოპაპულოზური გამონაყარის სახით; იშვიათად-მულტუფორმული ექსუდაციური ერითემა (სტივენს-ჯონსონნის სინდრომი); ცალკეულ შემთხვევებში-ანაფილაქსიური შოკი, ანგიონევროზული შეშუპება.
უკუჩვენება
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატისა და სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ.
სიფრთხილით
პოლივალენტური მომატებული მგრძნობელობა ქსენობიოტიკების მიმართ, ინექციური მონონუკლეოზი, ლიმფოლეიკოზი, ანამნეზში კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები (განსაკუთრებით ანტიბიოტიეკების მიღებასთან დაკავშირებული კოლიტი), თირკმლის უკმარისობა, ორსულობა, ლაქტაციის პერიოდი.
ორსულობა და ლაქტაცია
პრეპარატის ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში დანიშვნა შეიძლება იმ შემთხვევაში, თუ პრეპარატის მიღების მოსალოდნელი დადებითი შედეგი აჭარბებს გვერდითი ეფქტების განვითარების რისკს. მცირე რაოდენიბით ამოქსიცილინი გამოიყოფა რძეში, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ბავშვში სენსიბილიზაციის განვითარება.
განსაკუთრებული მითითებები
ანამნეზში ერითროდერმიის არსებობა არ წარმოადგენს ფლემოქსინ სოლუტაბის დანიშვნის უკუჩვენებას.
შესაძლებელია ჯვარედინი რეზისტენტობა პენიცილინის ჯგუფის პრეპარატებისა და ცეფალოსპორინების მიმართ.
როგორც პენიცილინის ჯგუფის სხვა პრეპარატების მიღებისას, შესაძლებელია სუპერინფექციის განვითარება.
მძიმე დიარეის განვითარება, რომელიც დამახასიათებელია ფსევდომემბრანული კოლიტისთვის, წარმოადგენს პრეპარატის მიღების შეწყვეტის ჩვენებას.
ინფექციური მონონუკლეოზითა და ლიმფოლეიკოზით დაავადებულ პაციენტებში პრეპარატის დანიშვნა საჭიროა სიფრთხილით, რადგანაც მაღალია არაალერგიული ეკზანთემის განვითარების რისკი.
შესაძლოა ჯვარედინი მომატებული მგრძნობელობა პენცილინის ჯგუფის პრეპარატებისა და ცეფალოსპორინების მიმართ.
ჭარბი დოზირება
სიმპტომები:
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები-გულისრევა, ღებინება, დიარეა; ღებინებისა და დიარეის შედეგად შეიძლება დაირღვეს წყალ-ელექტროლიტური ბალანსი.
მკურნალობა:
ინიშნება კუჭის ამორეცხვა, აქტივირებული ნახშირი, მარილოვანი საფაღარათო საშუალებები; მიიღება ზომები წყალ-ელექტროლიტური ბალანსის აღდგენისთვის.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
პრობენიციდი, ფენილბუტაზონი, ოქსიფენბუტაზონი, მცირე ხარისხით აცეტილსალიცილის მჟავა და სულფინპირაზონი ამუხრუჭებს პენიცილინების მილაკოვან სეკრეციას, რაც იწვევს ნახევარგამოყოფის პერიოდის გაზრდას და სისხლის პლაზმაში ამოქსიცილინის კონცენტრაციის მომატებას. ბაქტერიოციდული ანტიბიოტიკები (მათ შორის ამინოგლიკოზიდები, ცეფალოსპორინები, ვანკომიცინი, რიფამპიცინი) ერთდროული მიღებისას მოქმედებენ სინერგისტულად; შესაძლებელია ანტაგონიზმი ზოგიერთ ბაქტერიოსტატიკურ პრეპარატთან ერთად მიღებისას (მაგალითად ქლორამფენიკოლი, სულფანილამიდები). ესტროგენშემცველ ორალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად მიღებისას შეიძლება დაქვეითდეს მათი ეფექტურობა და გაიზარდოს “გარღვევის” სისხლდენის განვითარების რისკი. ალოპურინოლისა და ამპიცილინის ერთდროული მიღებისგან განსხვავებით ალოპურინოლთან ერთდროული დანიშვნა არ ზრდის კანის რეაქციების სიხშირეს.
შენახვის პირობები და ვადები
სია ბ. ინახება არაუმეტეს 25oC ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისობის ვადა 5 წელი. გამოყენება არ შეიძლება შეფუთვაზე მითითებული ვადის გასვლის შემდეგ.

სავაჭრო სახელწოდება – ფლემოკლავ სოლუტაბი® ⁄ FLEMOCLAV SOLUTAB®
საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება) – amoxicillin, clavulanic acid
ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01CR02
კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი –
ჯგ: ბეტა ლაქტამური ანტიბიოტიკები (პენიცილინები და ცეფალოსპორინები) >> ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავას კომბინირებული პრეპარატები
მწარმოებელი ფირმა – Tolmar Inc
მწარმოებელი ქვეყანა – აშშ
ასტელას ფარმა
ინსტრუქცია
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
125მგ + 31,25მგ დისპერგირებადი ტაბლეტები #20
50მგ + 62,5მგ დისპერგირებადი ტაბლეტები #20
500მგ + 125მგ დისპერგირებადი ტაბლეტები #20
აქტიური ნივთიერება: ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატი (რაც ამოქსიცილინის ფუძეს შეესაბამება)-145,7მგ (125მგ), 291მგ (250მგ), 528,8მგ (0,5გ); კალიუმის კლავულანატი (რაც კლავულანის მჟავას შეესაბამება) 37,2მგ (31,25მგ), 74,5მგ (62,5მგ), 148,9მგ (125მგ).
დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, კროსპოვიდონი, ვანილინი, გარგარის არომატი, საქარინი, მაგნიუმის სტეარატი.
აღწერა
წაგრძელებული ფორმის ტაბლეტები თეთრი ან ყვითელი ფერის ყავისფერი წერტილოვანი ლაქებით ნაპრალის გარეშე, მარკირების მქონე: < < 421 > > – დოზირებისას 125მგ+31,25მგ; < < 422 > > – 250მგ+62,5მგ; < < 424 > > – 0,5გ+125მგ, გააჩნია ფირმის ლოგო.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
მოქმედების ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკი, ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავას-ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორის კომბინირებული პრეპარატი. მოქმედებს ბაქტერიოციდულად, თრგუნავს ბაქტერიის კედლის სინთეზს. აქტიურია გრამდადებითი და გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმების მიმართ (ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქმნელი შტამების ჩათვლით). პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კლავულანის მჟავა თრგუნავს ბეტა ლაქტამაზას II, III, IV და V ტიპს, არააქტიურია I ტიპის ბეტა-ლაქტამაზას წინააღმდეგ, რომელსაც წარმოქმნის Enterobacter spp., Pseudomonas aeruginosa, Serratia spp., acinetobacter spp. კლავულანის მჟავას გააჩნია მაღალი ტროპულობა პენიცილინაზებისადმი, რის შედეგადაც წარმოქმნის სტაბილურ კომპლექსს ფერმენტთან, რაც წინააღმდეგობას უწევს ბეტა-ლაქტამაზით ამოქსიცილინის ფერმენტულ დეგრადაციას და აფართოებს მისი მოქმედების სპექტრს.
ფლემოკლავ სოლუტაბი აქტივობას ამჟღავნებს შემდეგი ბაქტერიების მიმართ:
აერობული გრამდადებითი ბაქტერიები: Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus (ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქმნელი შტამების ჩათვლით), Staphylococcus epidermidis (ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქმნელი შტამების ჩათვლით), Enterococcus faecalis, Corynebacterium spp., Bacillus anthracis, Listeria monocytogenes
ანაერობული გრამდადებითი ბაქტერიები: Clostridium spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.
აერობული გრამუარყოფითი ბაქტერიები: Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Yersinia enterocolitica, Salmonella spp., Shigella spp., Haemophilus influenzae, Haemophilus ducreyi, Neisseria gonorrhoeae (ზემოაღნიშნული ბაქტერიების ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქმნელი შტამების ჩათვლით), Neisseria meningitides, Bordetella pertussis, Gardenella vaginalis, Brucella spp., Branhamella catarrhalis, Pasteurella multocida, Campylobacter jejuni, Vibrio cholerae, Moraxella catarrhalis, Helicobacter pylori.
ანაერობული გრამუარყოფითი ბაქტერიები: Bacteroides spp., Bacteroides fragilis ჩათვლით (ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქმნელი შტამების ჩათვლით).
ფარმაკოკინეტიკა
ამოქსიცილინი:
ამოქსიცილინის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 94%-ს. აბსორბცია დამოკიდებული არ არის საკვების მიღებაზე. პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება ამოქსიცილინის მიღებიდან 1-2 საათის შემდეგ. ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ 500/125მგ (ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა) ამოქსიცილინის საშუალო კონცენტრაცია (8 საათის შემდეგ) შეადგენს 0.3მგ/ლ-ს. სისხლის შრატის ცილებთან კავშირი შეადგენს დაახლოებით 17-20%-ს. ამოქსიცილინი აღწევს პლაცენტურ ბარიერში და მცირე რაოდენობით აღწევს რძეში.
ამოქსიცილინი მეტაბოლიზდება ღვიძლში (შეყვანილი დოზის 10%), უმეტესად თირკმელებით გამოიყოფა (დოზის 52±15% შეუცვლელი სახით 7 საათის განმავლობაში) და მცირე რაოდენობით გამოიყოფა ნაღველთან ერთად. თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში სისხლის შრატიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 1 საათს (0.9-1.2სთ), იმ პაციენტებში რომლებშიც კრეატინინის კლირენსი 10-30მლ/წთ-ია შეადგენს 6 საათს, ანურიის შემთხვევაში კი 10-15 სააათს შორის მერყეობს. პრეპარატი გამოიყოფა ჰემოდიალიზით.
კლავულანის მჟავა:
კლავულანის მჟავას აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 60%-ს. აბსორბცია დამოკიდებული არ არის საკვების მიღებაზე. სისხლში კლავულანის მჟავას მაქსიმალური კონცენტრაცია აღინიშნება მიღებიდან 1-2 საათის შემდეგ. ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ 0,5გ/125მგ (ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა) კლავულანის მჟავას საშუალო მაქსიმალური კონცენტრაცია 8 საათის შემდეგ შეადგენს 0.08 მგ/ლ-ს. სისხლის პლაზმის ცილებთან კავშირი შეადგენს 22%-ს. კლავულანის მჟავა აღწევს პლაცენტურ ბარიერში. რძეში შეღწევის სარწმუნო მონაცემები არ არსებობს.
კლავულანის მჟავა მეტაბოლიზდება ღვიძლში (50-70%) და დაახლოებით 40% თირკმელებით გამოიყოფა (18-38% უცვლელი სახით). საერთო კლირენსი შეადგენს დაახლოებით 260 მლ/წთ-ს. თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 1 საათს, იმ პაციენტებში რომლებშიც კრეატინინის კლირენსი 20_70მლ/წთ-ია შეადგენს 2.6 საათს, ანურიის შემთხვევაში 3-4 საათს. პრეპარატი გამოიყოფა ჰემოდიალიზით
ჩვენებები
ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით:
 ზემო სასუნთქი გზებისა და ყელ-ყურ-ცხვირის ორგანოების დაავადებები (მათ შორის შუა ოტიტი, სინუსიტი, ტონზილიტი, ფარინგიტი);
 ქვემო სასუნთქი გზების დაავადებები: ქრონიკული ბრონქიტი და მისი გამწვავებები, არაჰოსპიტალური პნევმონია;
 კანისა და რბილი ქსოვილების დაავადებები;
 თირკმლისა და ქვემო საშარდე გზების დაავადებები.
მიღების წესები და დოზები
დისპეფსიური სიმპტომების პროფილაქტიკის მიზნით ფლემოკლავ სოლუტაბს ნიშნავენ საკვების მიღებამდე. ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, მიაყოლონ ჭიქა წყალი ან გაიხსნას ნახევარ ჭიქა წყალში (მინიმუმ 30მლ) და მიღებამდე კარგად უნდა აირიოს.
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის სიმძიმეზე და განსაკუთრებული აუცილებლობის გარეშე არ უნდა გადააჭარბოს 14 დღეს.
მოზრდილებსა და 40კგ-ზე მეტი წონის ბავშვებში პრეპარატი ინიშნება დოზით 0,5გ/125მგ 3-ჯერ დღეში. მძიმე, მორეციდივე და ქრონიკული ინფექციების დროს ეს დოზა შეიძლება გაორმაგდეს.
3 თვიდან 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში (სხეულის მასა დაახლოებით 5-12კგ) დღე-ღამური დოზა შეადგენს სხეულის კილოგრამ წონაზე ამოქსიცილინის 20-30მგ-ს და კლავულანის მჟავას 5-7.5მგ-ს. ჩვეულებრივ ეს შეადგენს 125/31.25მგ-ს დღეში 2ჯერ. 2-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის (სხეულის მასა დაახლოებით 13-37კგ) დღე-ღამური დოზა შეადგენს სხეულის კილოგრამ წონაზე ამოქსიცილინის 20-30მგ-ს და კლავულანის მჟავას 5-7.5მგ-ს. ჩვეულებრივ ეს შეადგენს 125/31.25მგ-ს დღეში 3-ჯერ 2-დან 7 წლამდე ბავშვებში (სხეულის მასა დაახლოებით 13-25კგ) და 250/62.5მგ-ს 3-ჯერ დღეში 7-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში (სხეულის წონა დაახლოებით 25-37კგ). მძიმე ინფექციებისას ეს დოზები შეიძლება გაორმაგდეს (მაქსიმალური დღე-ღამური დოზა შეადგენს ამოქსიცილინის 60მგ-ს და კლავულანის მჟავას 15მგ-ს სხეულის 1კგ წონაზე).
თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტები
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში კლავულანის მჟავის და ამოქსიცილინის თირკმელებით გამოყოფა შენელებულია. თირკმლის უკმარისობის სიმძიმის მიხედვით ფლემოკლავ სოლუტაბის საერთო დოზამ (გამოხატული ამოქსიცილინის დოზით) არ უნდა გადააჭარბოს ცხრილში მითითებულ რაოდენობას.
გორგლოვანი ფილტრაციის სისწრაფემოზრდილებიბავშვები
10-30 მლ/წთ0,5გ 2ჯერ/დღეში15მგ/კგ 2-ჯერ/დღეში
< 10მლ/წთ0,5გ დღეში15მგ/კგ დღეში
ჰემოდიალიზი0,5გ დღეში და 0,5გ დიალიზის დროს და მის შემდეგ15მგ/კგ დღეში და 15მგ/კგ დიალიზის დროს და მის შემდეგ
ღვიძლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტები
ღვიძლის დაზიანების მქონე პაციენტებში ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას კომბინაცია უნდა დაინიშნოს სიფრთხილით. საჭიროა ღვიძლის ფუნქციის მუდმივი კონტროლი.
გვერდითი მოვლენები
კანის ალერგიული რეაქციები: ჭინჭრის ციება, ერითემატოზული გამონაყარი, იშვიათად-მულტიფორმული ექსუდაციური ერითემა, ძალიან იშვიათად-ექსფოლიატიური დერმატიტის, ავთვისებიანი ექსუდაციური ერითემა (სტივენს-ჯონსის სინდრომი), ზოგიერთ შემთხვევაში აღინიშნება ეგრეთწოდებული “მეხუთე დღის გამონაყარი” (ქერქისებური ეკზანთემა). რეაქციები დამოკიდებულია პრეპარატის დოზასა და პაციენტის მდგომარეობაზე.
რეაქციები საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარება, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ღვიძლის ტრანსამინაზების მომატებული აქტივობა, ერთეულ შემთხვევეებში-ქოლესტაზური სიყვითლე, ჰეპატიტი, ფსევდომემბრანული კოლიტი. ღვიძლის ტრანსამინაზების (ასტ და ალტ), ბილირუბინის და ტუტე ფოსფატაზას აქტივობის მომატება ძირითადად აღინიშნება მამრობითი სქესის და ხანდაზმულ პაციენტებში (განსაკუთრებით 65 წელზე უფროსებში). არასასურველი ეფექტების თავიდან ასაცილებლად რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება კვების დაწყებამდე. ამგვარი ცვლილებების რისკი იზრდება პრეპარატის 14 დღეზე ხანგრძლივად მიღების შემთხვევაში. აღნიშნული მოვლენები ძალიან იშვიათად აღინიშნება ბავშვებში. ზემოჩამოთვლილი ცვლილებები, ჩვეულებრივ ვლინდება მკურნალობის დროს ან მისი დამთავრებისთანავე. ზოგჯერ შეიძლება ისინი აღმოცენდეს პრეპარატის მიღების შეწყვეტიდან რამდენიმე კვირის შემდეგ. ძირითადად, საჭმლის მომნელებელი სისტემის რეაქციები უმნიშვნელო ხასიათისაა, მაგრამ ზოგჯერ მკვეთრად გამოხატულია.
სხვა: კანდიდომიკოზი, სუპერინფექციის განვითარება, პროთრომბინის დროის შექცევადი ზრდა.
ქვემოთ მოყვანილი სია კლების მიხედვით აჩვენებს შესაძლო გვერდით ეფექტებს: ხშირად
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ტკივილი მუცელში.
იმუნური რეაქციები: ჭინჭრის ციება
კანი და რბილი ქსოვილები: ეკზანთემა
იშვიათად
სისხლი და ლიმფური სისტემა: ცვლილებები სისხლის შემადგენლობაში (ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია).
ჰეპატო-ბილიარული სისტემა: ქოლესტაზური სიყვითლე, ჰეპატიტი.
იმუნური სისტემა: ანგიონევროზული შეშუპება, ვასკულიტი.
სისხლის შედედების სისტემა: პროთრომბინული დროის გახანგრძლივება.
შარდგამომყოფი სისტემა: ინტერსტიციული ნეფრიტი.
ერთეული შემთხვევა
ანაფილაქსიური შოკი, ანგიონევროზული შეშუპება, ფსევდომემბრანული კოლიტი, მულტიფორმული ერითემა, ექსფოლიატიური დერმატიტი.
უკუჩვენება
მომატებული მგრძნობელობა ამოქსიცილინის, კლავულანის მჟავას ან სხვა კომპონენტების მიმართ. მომატებული მგრძნობელობა სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ, როგორიცაა პენიცილინები და ცეფალოსპორინები. ანამნეზში ამოქსიცილინის/კლავულანატის მიღებისას სიყვითლე ან ღვიძლის დისფუნქცია. ინფექციური მონონუკლეოზით ან ლიმფოლეიკოზით დაავადებულ პაციენტებში იზრდება ეკზანთემის რისკი, ამიტომ ამ დაავადებებისას არ შეიძლება ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას დანიშვნა.
სიფრთხილით
ღვიძლის მძიმე უკმარისობა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები (მათ შორის ანამნეზში პენიცილინების მიღებასთან დაკავშირებული კოლიტი), თირკმლის ქრონიკული უკმარისობა.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულ ქალებში ამოქსიცილინის/კლავულანატის გამოყენებისას არ აღინიშნა მისი მავნე გავლენა ნაყოფზე და ახალშობილებზე. ორსულობის II და III ტრიმესტრში მიღება უსაფრთხოდ ითვლება. I ტრიმესტრში პრეპარატი უნდა დაინიშნოს სიფრთხილით.
ამოქსიცილინი გამოიყოფა რძესთან ერთად. რძესთან ერთად კლავულანის მჟავის გამოყოფის მონაცემები არ არსებობს. ძუძუთი კვებისას ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავას კომბინაციის მიღების ფონზე ბავშვზე მავნე ზემოქმედება არ აღინიშნა
განსაკუთრებული მითითებები
პენიცილინებისადმი მგრძნობიარე პაციენტების ამ პრეპარატებით მკურნალობამ, შეიძლება გამოიწვიოს ანაფილაქსიური რეაქციები. ამ შემთხვევაში, ფლემოკლავ სოლუტაბით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და შეიცვალოს სხვა შესაბამისი თერაპიით. ანაფილაქსიური შოკის სამკურნალოდ შეიძლება საჭირო გახდეს ადრენალინის, კორტიკოსტეროიდების სასწრაფო შეყვანა და სუნთქვის უკმარისობის მოხსნა.
არსებობს ჯვარედინი წინააღმდეგობისა და მომატებული მგრძნობელობის შესაძლებლობა სხვა პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების მიმართ. როგორც მოქმედების ფართო სპექტრის სხვა პენიცილინების გამოყენებისას, შეიძლება განვითარდეს სოკოვანი ან ბაქტერიული გენეზის სუპერინფექციები (უმეტესად კანდიდოზი), განსაკუთერებით ქრონიკული დაავადებებისა და/ან იმუნური სისტემის დარღვევის მქონე პაციენტებში. სუპერინფექციის განვითარების შემთხვევაში პრეპარატის მიღებას წყვეტენ და/ან ირჩევენ შესაბამის თერაპიას.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის შერჩევა აუცილებელია მდგომარეობის სიმძიმის მიხედვით.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას კომბინაცია უნდა დაინიშნოს სიფრთხილით და მუდმივი სამედიცინო კონტროლის ქვეშ. ღვიძლის ფუნქციის შეფასების გარეშე ფლემოკლავ სოლუტაბის მიღება არ შეიძლება 14 დღეზე ხანგრძლივი დროის განმავლობაში.
იშვიათად აღინიშნება პროთრომბინული დროის ზრდა. ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს იმ პაციენტებში, რომლებიც ანტიკოაგულაციურ თერაპიას იტარებენ.
შარდში შაქრის განსაზღვრის არაფერმენტულმა მეთოდებმა და ასევე, ურობილინოგენზე ტესტმა, შეიძლება აჩვენოს ცრუ დადებითი შედეგები.
კურსობრივი თერაპიისას, აუცილებელია სისხლმბადი ორგანოების, ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციის კონტროლი.
ჭარბი დოზირება
დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა გულისრევა, ღებინება და დიარეა წყლისა და ელექტროლიტური ბალანსის შესაძლო დარღვევით.
მკურნალობა
ინიშნება აქტივირებული ნახშირი. აუცილებელია წყლისა და ელექტროლიტური ბალანსის შენარჩუნება. კრუნჩხვებისას ინიშნება დიაზეპამი. სხვა სიმპტომებს სიმპტომურად მკურნალობენ. თირკმლის მძიმე უკმარისობის შემთხვევაში, საჭიროა ჰემოდიალიზის ჩატარება.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ანტაციდები, გლუკოზამინი, საფაღარათო საშუალებები, ამინოგლიკოზიდები ანელებს და აქვეითებს აბსორბციას; ასკორბინის მჟავა აძლიერებს აბსორბციას. ბაქტერიოციდული ანტიბიოტიკები (მათ შორის ამინოგლიკოზიდები, ცეფალოსპორინები, ციკლოსერინი, ვანკომიცინი, რიფამპიცინი) მოქმედებს სინერგისტულად; ბაქტერიოსტატიკური სამკურნალო საშუალებები (მაკროლიდები, ქლორამფენიკოლი, ლინკოზამიდები, ტეტრაციკლინები, სულფანილამიდები)-ანტაგონისტრად.
ზრდის არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების ეფექტურობას (ნაწლავის მიკროფლორის დათრგუნვით აქვეითებს K ვიტამინის სინთეზს და პროთრომბინის ინდექსს). ანტიკოგულანტებთან ერთად მიღებისას, აუცილებელია სისხლის შედედების მაჩვენებლებზე დაკვირვება.
ამცირებს პერორალური კონტრაცეპტივებისა და იმ პრეპარატების ეფექტურობას, რომელთა მეტაბოლიზმის პროცესშიც წარმოიქმნება პარაამინობენზოინის მჟავა, ეტინილესტრადიოლისას – “გარღვევის” სისხლდენის განვითარების რისკი.
დიურეზულები, ალოპურინოლი, ფენილბუტაზონი, არასტეროიდული ანთებისსაწინააღმდეგო საშუალებები და მილაკოვანი სეკრეციის მაბლოკირებელი სხვა საშუალებები ზრდის ამოქსიცილინის კონცენტრაციას (კლავულანის მჟავა ძირითადად გორგლოვანი ფილტრაციის გზით გამოიყოფა).
ალოპურინოლი ზრდის კანის გამონაყარის განვითარების რისკს.
ამოქსიცილინის დანიშვნა არ შეიძლება დისულფირამინთან ერთად.
ამოქსიცილინისა და დიგოქსინის ერთროულმა გამოყენებამ, შეიძლება გამოიწვიოს სისხლის პლაზმაში დოგოქსინის კონცენტრაციის მომატება.
შენახვის პირობები და ვადები
ინახება არაუმეტეს 25oC ტემპერატურაზე, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. ვარგისობის ვადა
3 წელი. გამოყენება არ შეიძლება შეფუთვაზე მითითებული ვადის ამოწურვის შემდეგ
აფთიაქში გაცემის წესი
ექიმის რეცეპტით

vaka