სამედიცინო ინტერნეტ-ქსელი MedGeoNet

Posts Tagged ‘პნევმონია’

ზოგადი ინფორმაცია

ტარივიდი. TARIVID. ფტორქინოლონების ჯგუფის სამკურნალო საშუალება. აქტიური ნივთიერება – ოფლოქსაცინი. Ofloxacin. ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01MA01. მწარმოებელი ქვეყანა – გერმანია.

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

გამოდის 200 მგ შემოგარსული ტაბლეტის ფორმით.

აქტიური ნივთიერება

ოფლოქსაცინი. Ofloxacin. ქიმიური დასახელება –  (±)-9-ფტორ-2,3-დიჰიდრო-3-მეთილ-10-(4-მეთილ-1-პიპერაზინილ)-7-ოქსო-7Н-პირიდო[1,2,3,-de]-1,4-ბენზოქსაზინ-6-კარბონის მჟავა. ბრუტო–ფორმულა: C₁₈H₂₀FN₃O_4.  ოფლოქსაცინს მიაკუთვნებენ ქინოლონების/ფტორქინოლონების ჯგუფს. CAS-კოდი:83380-47-6.

სინონიმები 

ოფლოტასი-ავერსი (OFLOTAS-AVERSI, AVERSI, საქართველო), ოფლოჰექსალი (OFLOHEXAL, G P C, გერმანია), ფლოქსანი (Floksan, Asfarma, თურქეთი).

პრეპარატის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია

• ინფექციები სასუნთქი გზების, მწვავე და ქრონიკული
• ბრონქიტი
• პნევმონია
• ინფექციები შარდ-სასქესო გზების, მწვავე და ქრონიკული (უროლოგიურ და გინეკოლოგიურ პრაქტიკაში)
• ინფექციები მუცლის ღრუს ორგანოების
• ინფექციები მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების
• ენტერიტი ბაქტერიული
• ინფექციები ყელ-ყურ-ცხვირის
• ინფექციები კანის საფარის
• ინფექციები ძვლების
• ინფექცეიბი სახსრების
• ინფექციები კუნთოვანი ქსოვილის
• ინფექციები შემაერთებელი ქსოვილის
• სეპტიცემია
• მენინგიტი
• გონორეა
• დიზენტერია
• სალმონელოზი

პრეპარატის საფირმო აღწერიდან

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ტარივიდი წარმოადგენს სინთეზურ ფტორქინოლონების ჯგუფის ანტიმიკრობულ საშუალებას. მისი ბაქტერიციდული მოქმედება განპირობებულია დნმ-ის ენზიმ ჰირაზას ინჰიბირებით, რომლის შედეგად ირღვევა ბაქტერიული დნმ-ის სპირალიზაციის პროცესი და ითრგუნება მიკრობის რეპლიკაცია.
ტარივიდი ხასიათდება მოქმედების ფართო სპექტრით: იგი აქტიურია უმეტესი გრამუარყოფითი ბაქტერიების მიმართ _ Escherichia coli, Klebsiella, Proteus, salmonella, Shigella, Enterobacter, Citrobacter, Providencia, Pseudomonas, Staphyloccocus, სხვა ანტიბიოტიკების მიმართ ნაკლებად მგრძნობიარე შტამების ჩათვლით.
ტარივიდის მიმართ მგრძნობიარენი არიან აგრეთვე: Neisseria, Streptococcus, Mycoplasma, Chlamydia, Campylobacter, Brucella, Vibrio, Aeromonas, Plesiomonas, haemophilus influenzae, Yersinia.
პრეპარატის მიმართ მდგრადია: Acinetobacter baumani, Clostridium difficile, Enterococci, Listeria monocytogenes, Nocardia
ფარმაკოკინეტიკა
პერორალური მიღებისას ტარივიდი სწრაფად და თითქმის მთლიანად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მისი ბიოშეღწევადობა შეადგენს 100%. მაქსიმალურ კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში დოზისაგან დამოუკიდებლად აღწევს 30-60 წთ-ის შემდეგ. პრეპარატი კარგად აღწევს ქსოვილებში და გამოიყოფა უცვლელი სახით შარდთან ერთად (90%-მდე). მეტაბოლიზმს განიცდის პრეპარატის დაახლოებით 5%. მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 5-7 სთ-ს.
ჩვენებები
პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული დაავადებების მკურნალობა: – სასუნთქი გზების მწვავე და ქრონიკული ინფექციები;
- ბრონქიტი;
- პნევმონია;
- შარდ-სასქესო გზების მწვავე და ქრონიკული ინფექციები (უროლოგიურ და გინეკოლოგიურ პრაქტიკაში), მუცლის ღრუს ორგანოების, მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების, ბაქტერიული ენტერიტი, ყელ-ყურ-ცხვირის, კანის საფარის, ძვლების, სახსრების, კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის ინფექციები.
პრეპარატს იყენებენ აგრეთვე სეპტიცემიის, მენინგიტის, გონორეის, დიზენტერიის, სალმონელოზის და სხვა ინფექციური დაავადებების დროს
მიღების წესები და დოზები
ტარივიდის დოზა ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია დაავადების მიმდინარეობასა და მის სიმძიმეზე. პრეპარატი ინიშნება დღეში ერთხელ მიღებით.
მოზრდილებში პერორალურად ინიშნება 200 მგ-დან 400 მგ-მდე დღეში. აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია 400 მგ-ის დანიშვნა დილას.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ დარღვევების თავიდან აცილების მიზნით პრეპარატს ძირითადად იღებენ ჭამის დროს, დაუღეჭავად, მცირე რაოდენობით წყალთან ერთად.
ყელ-ყურ-ცხვირის და სასუნთქი სისტემის ინფექციების დროს: 400 მგ ოფლოქსაცინი (2@ტაბ. დღეში).
ძვლებისა და სახსრების ინფექციები: 400 მგ ოფლოქსაცინი დღეში;
მუცლის ღრუს ინფექციები: 400 მგ ოფლოქსაცინი დღეში;
ბაქტერიული ენტერიტი: 400 მგ ოფლოქსაცინი დღეში;
შარდ-სასქესო გზების ინფექციები: 400 მგ ოფლოქსაცინი დღეში;
შარდ-გამომყოფი გზების გაურთულებელი ინფექციები: 400 მგ ოფლოქსაცინი დღეში;
ინდივიდუალურ შემთხვევებში, მძიმე ინფექციების დროს შესაძლებელია დოზის მომატება 600-800 მგ-მდე (3-4 ტაბ.) დღეში.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევის დროს პრეპარატი თავდაპირველად ენიშნებათ ჩვეულებრივ დოზებში, შემდგომში დოზის კორექციას ახდენენ კრეატინინის კლირენსის გათვალისწინებით.
როდესაც კრეატინინის კლირენსი უტოლდება 50-20 მლ/წთ, ხოლო შრატისმიერი კრეატინინი _ 1.5-5 მგ/დლ, შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 100-200 (0.5-1 ტაბ.) ყოველ 24 სთ-ში.
როდესაც კრეატინინის კლირენსი ნაკლებია ვიდრე 20 მლ/წთ-ში, ხოლო შრატისმიერი კრეატინინი მეტია 5 მგ/დლ-ზე, შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 100 მგ (0.5 ტაბ.) ყოველ 24 სთ-ში.
ჰემოდიალიზი და პერიტონეული დიალიზი _ შემანარჩუნებელი დოზა შეადგენს 100 მგ (0.5 ტაბ.) ყოველ 24 სთ-ში.
ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევის მქონე პაციენტებში ინიშნება 400 მგ ოფლოქსაცინი (2 ტაბ.) დღეში. მკურნალობის კურსი შეადგენს 7-10 დღეს, სალმონელოზის დროს _ 7-8 დღეს, შიგელოზის დროს _ 3-5 დღეს, ნაწლავის ჩხირით გამოწვეული დაავადებების დროს _ 3 დღეს.
საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციების დროს _ 3 დღეს.
ტარივიდი ი.ვ. 200 განკუთვნილია ვენაში შესაყვანად. შეყვანის ხანგრძლივობა შეადგენს 30 წუთს.
ტარივიდის საინფუზიო ხსნარი არ უნდა გამოვიყენოთ მხოლოდ ახლად გახსნილი ხსნარის სახით. თუ არ არის დამტკიცებული შეთავსებადობა ან შერევის უნარი სხვა საინფუზიო ხსნარებთან ან მედიკამენტებთან, მოცემული საინფუზიო ხსნარი ცალკე უნდა შევიყვანოთ.
ტარივიდის საინფუზიო ხსნარი შეერევა და შეთავსებადია შემდეგ საინფუზიო ხსნარებთან: იზოტონური ფიზიოლოგიური ხსნარი, რინგერის ხსნარი, იონოსტერილი (ფირმა “ფრეზენიუსი”), ფრუქტოზის 5%-იანი ხსნარი, გლუკოზის 5%-იანი ხსნარი.
მას შემდეგ, რაც პაციენტის მდგომარეობა გაუმჯობესდბეა, შეიძლება გადავიდეთ ტაბლეტებით მკურნალობაზე თანაბარი დოზებით.
პაციენტები, რომლებიც იყენებენ ტარივიდის საინფუზიო ხსნარს, უნდა გაუფრთხილდნენ მზის სხივების ზემოქმედებას, თავი უნდა აარიდონ ულტრაიისფერი სხივებს (ვერცხლისწყალ-კვარცის ნათურები, სოლარიუმები).
მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა განისაზღვრება აღნიშნული პრეპარატის მიმართ
გამომწვევის მგრძნობელობით და კლინიკური სურათის მიხედვით.
ისევე, როგორც სხვა ანტიბაქტერიული საშუალებების გამოყენებისას ტარივიდის საინფუზიო ხსნარით მკურნალობაც უნდა გაგრძელდეს მინიმუმ 3 დღე, მომატებული ტემპერატურის საბოლოო ნორმალიზაციის და დაავადების სიმპტომების გაქრობიდან.
უმეტეს შემთხვევაში მწვავე ინფექციების დროს მკურნალობის კურსი შეადგენს 7-10 დღეს. სალმონელოზების მკურნალობის კურსი შეადგენს 7-8 დღეს, შიგელოზების მკურნალობისას რეკომენდებული 3-დან 5 დღე, იმ ნაწლავური ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც ნაწლავის ჩხირითაა გამოწვეული, საკმარისია საშუალოდ 3 დღე.
იმ ინფექციების მკურნალობა, რომლებიც გამოწვეულია ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკებით (მაგ. ჩირქოვანი ანგინა ან ჭრილობის ერისიპელაზი) მოგვიანებითი დაზიანებების თავიდან ასაცილებლად (რევმატიზმი ან გლომერულონეფრიტი, თირკმლის სხეულაკების ანთება) უნდა გახანგრძლივდეს არანაკლებ 10 დღისა.
ქვედა შარდგამომყოფი გზების გაურთულებელი ინფექციების დროს მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს 3 დღეს.
პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენების შესახებ არ არსებობს დიდი გამოცდილება, ამიტომ არ არის რეკომენდებულია ტარივიდის მიღება 2 თვეზე მეტ ხანს
გვერდითი მოვლენები
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ტკივილი მუცლის არეში, მადის დაქვეითება, გულისრევა, ღებინება, ანორექსია, დიარეა. მძიმე და განუწყვეტელი ფაღარათი მკურნალობის პროცესში, ან მკურნალობის შეწყვეტიდან ერთი კვირის განმავლობაში ფსევდომემბრანული კოლიტის განვითარებაზე მეტყველებს, რაც შესაძლებელია სიცოცხლისათვის სახიფათო აღმოჩნდეს. ამ შემთხვევაში საჭიროა ტარივიდის მიღების შეწყვეტა და ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ შესაბამისი მკურნალობის ჩატარება. აღნიშნულ შემთხვევაში წინააღმდეგნაჩვენებია იმ პრეპარატების გამოყენება, რომლებიც აფერხებენ ნაწლავების პერისტალტიკას. ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, უძილობა ან ძილიანობა, მოძრაობის კოორდინაციის დარღვევა და ტრემორი, კრუნჩხვები, მხედველობის დარღვევა: დიპლოპია, გემოვნების, სმენის და წონასწორობის დარღვევა, ღამის კოშმარები, აგზნება, შიშის შეგრძნება, დეპრესია, ცნობიერების დაბინდვა, პარესთეზიები, ჰალუცინაციები. აღნიშნულ შემთხვევებში საჭიროა ტარივიდით მკურნალობის შეწყვეტა. ცალკეულ შემთხვევებში შესაძლებელია ალერგიული რეაქციები _ ქავილი, კანზე გამონაყარი, ფოტოსენსიბილიზაცია, მრავალფორმიანი ერითემა, პეტექიები, ჰემორაგიული ბუშტუკები და ქერქოვანი პაპულები, რომლებიც ვასკულიტზე მიუთითებს.
პნევმონიტი, ალერგიული ნეფრიტი, ეოზინოფილია, ცხელება, სახის შეშუპება, ენის შესივება და/ან ხორხის შეშუპება, მოხრჩობის შეგრძნება შოკით დამთავრებული. აღნიშნულ შემთხვევებში საჭიროა ტარივიდით მკურნალობის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა და ექიმთან კონსულტაცია.
სისხლის სურათის მხრივ: ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, ანემია, თრომბოპენია, პანციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია.
ღვიძლის მხრივ: სისხლის შრატში ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის და ბილირუბინის მაჩვენებლების მომატება, ქოლესტაზით გამოწვეული სიყვითლე, ჰეპატიტი.
იშვიათად _ თირკმელების ფუნქციის მოშლა (სისხლში კრეატინინის მაჩვენებლების მომატება), ან თირკმელების მწვავე ანთება (ინტერსტიციული ნეფრიტი) თირკმელების უკმარისობით გართულებული. სხვადასხვა: იშვიათად _ ტაქიკარდია, საერთო სისუსტე, სახსრების, მყესების და კუნთების ტკივილი, მიასთენია, ტენდინიტი; ერთეულ შემთხვევებში _ შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ ავადმყოფებში ადგილი აქვს სისხლში შაქრის რაოდენობის მომატებას ან შემცირებას; სუპერინფექციის განცვითარება კანდიდომიკოზის სახით, ფსევდომემბრანული კოლიტი, პორფირიის შეტევების გამწვავება
უკუჩვენება
- ტარივიდის ან სხვა ქინოლონების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;
- ღვიძლის უკმარისობა;
- ეპილეფსია;
- ქალა-ტვინის ტრავმა, ინსულტი ან ცნს-ის ანთებითი დაავადებები;
- 18 წლამდე ასაკი
ორსულობა და ლაქტაცია
გამოყენება წინააღმდეგნაჩვენებია
განსაკუთრებული მითითებები
ოფლოქსაცინი სიფრთხილით ენიშნებათ თავის ტვინის სისხლძარღვების მკვეთრად გამოხატული ათეროსკლეროზის, ეპილეფსიის, თავის ტვინში სისხლმიმოქცევის მოშლის, თირკმელების უკმარისობის დროს. ტარივილი იძლევა ცრუ დადებით მაჩვენებლებს ტუბერკულოზის ბაქტერიული დიაგნოსტიკის დროს.
პრეპარატი სიფრთხილით ენიშნებათ ავტოტრანსპორტის მძღოლებს და იმ პირებს, რომელთა მუშაობა ტექნიკასთან მოითხოვს ყურადღების მაქსიმალურ კონცენტრაციას.
ტარივიდით მკურნალობის დროს ალკოჰოლური სასმელების მიღება რეკომენდებული არ არის
ჭარბი დოზირება
სიმპტომები: თავბრუსხვევა, მეხსიერების დარღვევა, დათრგუნული მდგომარეობა, ღებინება. მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა; აუცილებლობის შემთხვევაში სიმპტომური მკურნალობა. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ანტაციდებთან კომბინაციისას, რომლებიც შეიცავენ მაგნიუმის ჰიდროჟანგს და ალუმინს, ქვეითდება ტარივიდის ბიოშეღწევადობა, ამიტომ მიზანშეწონილი არ არის მათი კომბინაცია, ან აღნიშნული პრეპარატების მიღებებს შორის ინტერვალი უნდა შეადგენდეს დაახლოებით 2 სთ-ს.
ტარივიდი არ ახდენს გავლენას თეოფილინის პლაზმურ კონცენტრაციაზე;
ოფლოქსაცინისა და გლიბენკლამიდის კომბინაციით ადგილი აქვს სისხლის შრატში ოფლოქსაცინის კონცენტრაციის მომატებას. აღნიშნულ შემთხვევაში საჭიროა ავადმყოფების სისტემატური კონტროლი. ტარივიდის გამოყენებისას ვიტამინ “K”- ას ანტაგონისტებთან საჭიროა სისხლის შედედების კონტროლი. ტარივიდის მაღალ დოზებში გამოყენებისას ერთდროულად პრობენიციდინთან, ციმეტიდინთან, ფუროსემიდთან ან მეტოტრექსატთან ზრდის ტარივიდის კონცენტრაციას შრატში
შენახვის პირობები და ვადები
პრეპარატი ინახება მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა: ტაბლეტები – 3 წელი; საინფუზიო ხსნარი – გაუხსნელი ფლაკონის 2 წელი. გახნის შემდეგ ფლაკონის საინფუზიო ხსნარი უნდა გამოვიყენოთ რაც შეიძლება ჩქარა

…

Viewed 854 times by 153 viewers

ზოგადი ინფორმაცია

რულიდი. RULID. მაკროლიდების ჯგუფის სამკურნალო საშუალება. აქტიური ნივთიერება – როქსიტრომიცინი. Roxithromycin. ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01FA06. მწარმოებელი ფირმა – სანოფი ავენტისი (საფრანგეთი).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

გამოდის 150 მგ შემოგარსული ტაბლეტის ფორმით.

აქტიური ნივთიერება

როქსიტრომიცინი. Roxithromycin. ქიმიური დასახელება – ერითრომიცინი 9-[0-[(2-მეთოქსიეთოქსი)მეთილ]-ოქსიმ]. ბრუტო–ფორმულა:C₄₁H₇₆N₂O₁₅. როქსიტრომიცინს მიაკუთვნებენ მაკროლიდების და აზალიდების ჯგუფს. CAS-კოდი:80214-83-1.

სინონიმები

როქსიბელი (ROXYBEL, Asfarma, თურქეთი), როქსითრომიცინი (ROXITHROMYCIN, GMP, საქართველო), როქსითრომიცინი ლეკი (Roxitromycin Lek, NOVARTIS CONSUMER HEALTH S.A., სლოვენია), როქსიტასი ავერსი (ROXITAS-AVERSI, AVERSI, საქართველო),  როქსიჰექსალი (RoxiHexal, NOVARTIS CONSUMER HEALTH S.A., გერმანია).

პრეპარატის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია

• ინფექციები ზედა სასუნთქი გზების
• ფარინგიტი მწვავე
•  ტონზილიტი
• სინუსიტი
• ინფექციები ქვედა სასუნთქი გზების
• პნევმონია
• ბრონქიტი
• ინფექციები ბაქტერიული, ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადებების დროს
• პნევმონია ატიპიური
• ინფექციები კანის
• ინფექციები რბილი ქსოვილების
•  ინფექციები გენიტალიების
• ურეთრიტი
•  ცერვიკოვაგინიტი
•  ინფექციები ოდონტოლოგიაში

პრეპარატის საფირმო აღწერიდან

ფარმაკოლოგიური თვისებები
რულიდი წარმოადგენს ნახევრადსინთეზურ მაკროლიდების რიგის ანტიბიოტიკს პერორალური გამოყენებისათვის. მისი ანტიმიკრობული მოქმედების მექანიზმი განპირობებულია მიკრობის უჯრედის ცილის სინთეზის დარღვევით რიბოსომების დონეზე.
პრეპარატი აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ:Bordetella pertussis, Borellia burgdorferi, Moraxella catarrhalis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Chlamydia trachomatis, Chamydia psittaci, Chlamydia pneuminiae, Clostridium spp., Clostridium perfringers, Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus, Gardnerella vaginalis, Staphylococcus, Neisseria meningitidis, Helicobacter pylori, Legionella pneumophilia, Lysteria monocytogenes, Mycoplasma pneumoniae, Pasteurella multicida, Peptostreptococcus, Porphyromonas, Propionibacterium acnes, Rhodococcus equi, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus spp.
პრეპარატის მიმართ ზომიერად მგრძნობიარენი არიან: Haemophilus influenzae, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholera, Staphylococcus aureus და Epidermidis.
პრეპარატის მიმართ მდგრადია: Acinetobacter spp., Bacteroides fragilis, Enterobacteriaceae, მეტიცილინ-რეზისტენტული Staphylococcus, Pseudomonas spp., Fusobacterium, Mycoplazma hominis, Nocardia.
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა: რულიდი პერორალურად მიღებისას კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მიერ. იგი სხვა მაკროლიდებთან შედარებით სტაბილურია კუჭის მჟავა არეში. რულიდის მიღება ჭამამდე 15 წთ-ით ადრე პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებზე გავლენას არ ახდენს.
პრეპარატის სისხლის პლაზმაში აღინიშნება მისი მიღებიდან 15 წთ-ის შემდეგ. 150 მგ დოზით პრეპარატის მიღებიდან სისხლის პლაზმაში მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) შეადგენს საშუალოდ 6.6 მგ/ლ 2.2 სთ-ის შემდეგ, ხოლო 300 მგ პრეპარატის მიღებიდან (Cmax) საშუალოდ 9.6 მგ/ლ 1.5 სთ-ის შემდეგ.
რულიდის მიღება 12 სთ-იანი ინტერვალით ხელს უწყობს სისხლის პლაზმაში დღეღამის განმავლობაში პრეპარატის ეფექტური კონცენტრაციების შენარჩუნებას.
განაწილება: რულიდის 150 მგ დოზით დღეში 2-ჯერ მიღებისას 10 დღის განმავლობაში მისი წონასწორული კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღინიშნება 2-4 დღის ინტერვალში. ამ დროს მაქსიმალური წონასწორული კონცენტრაციის Cmax საშუალო სიდიდე შეადგენს 9.3 მგ/ლ-ს, ხოლო პრეპარატის 300 მგ დოზით მიღებისას ყოველ 24 სთ-ში 11 დღის განმავლობაში _ Cmax შეადგენს 10.9 მგ/ლ-ს.
რულიდი კარგად პენეტრირებს ქსოვილებში, განსაკუთრებით ფილტვებში (კონცენტრაცია 5.6-3.7 მგ/კგ), ნუშისებრ ჯირკვლებში (კონცენტრაცია 2.6-1.7 მგ/კგ) და წინამდებარე ჯირკვალში (კონცენტრაცია 2.8-2.4 მგ/კგ).
იგი კარგად აღწევს აგრეთვე უჯრედის შიგნით, განსაკუთრებით ნეიტროფილურ ლეიკოციტებში და მონოციტებში და ასტიმულირებს მათ ფაგოციტურ აქტივობას.
პრეპარატის პლაზმის ცილებთან კავშირი შეადგენს საშუალოდ 96%-ს.
პრეპარატის არანაკლებ 0.05% გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფა: რულიდი განიცდის მეტაბოლიზმს. აქტიური ნივთიერების ნახევარზე მეტი ორგანიზმიდან უცვლელი სახით გამოიყოფა ძირითადად ნაწლავების და აგრეთვე თირკმელების საშუალებით.
ღვიძლისა და თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში რულიდის 65% გამოიყოფა ნაწლავების მიერ.
პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი მისი 150 მგ დოზით მიღების დროს შეადგენს საშუალოდ 10.5 სთ-ს.
თირკმელების უკმარისობის დროს რულიდი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა თირკმელების მეშვეობით მიღებული დოზის დაახლოებით 10%-ი.
თირკმელების მძიმე უკმარისობის შემთხვევაში პრეპარატის ნახევრადგმოყოფის პერიოდი ხანგრძლივდება 25 სთ-ით, ხოლო Cmax იზრდება.
ჩვენებები
რულიდი გამოიყენება მის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული მძიმე ინფექციების სამკურნალოდ:
- ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (მათ შორის მწვავე ფარინგიტი, ტონზილიტი, სინუსიტი);
- ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (მათ შორის პნევმონია, ბრონქიტი, ბაქტერიული ინფექციები ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადებების დროს, ატიპიური პნევმონია);
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები;
- გენიტალიუმის ინფექციები (მათ შორის ურეთრიტი, ცერვიკოვაგინიტი);
- ინფექციები ოდონტოლოგიაში.
მიღების წესები და დოზები
მოზრდილებს რულიდი ენიშნებათ 150 მგ-იანი დოზით 2-ჯერ დღეში 12 სთ-იანი ინტერვალით. აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის გაზრდა 300 მგ-მდე დღეში. პრეპარატის მიღების ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების სიმძიმის ხარისხზე, მიკროორგანიზმის მგრძნობელობაზე და ავადმყოფის მდგომარეობაზე.
ბავშვებში პრეპარატის საერთო დოზა შეადგენს 5-8 მგ/კგ/დღეში, მკურნალობის ხანგრძლივობა არაუმეტეს 10 დღე.
თირკმელების უკმარისობით შეპყრობილ პაციენტებში _ 150 მგ ერთხელ დღეში.
რულიდი ენიშნებათ საკვების მიღების წინ საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად.
50 მგ და 100 მგ ტაბლეტი ენიშნებათ ბავშვებს, დაწყებული 4 წლის ასაკიდან. როქსიტრომიცინის დოზა შეადგენს 5-დან 8 მგ/კგ სხეულის მასაზე დღეში და იყოფა ორ მიღებაზე. 12-დან 23 კგ სხეულის მასისას, ჩვეულებრივ, ინიშნება 50 მგ როქსიტრომიცინი ორჯერ დღეში 12 საათიანი ინტერვალით. 24-დან 40კგ სხეულის მასისას, როქსიტრომიცინის დოზა შეადგენს 100 მგ ორჯერ დღეში 12 საათიანი ინტერვალით. როქსიტრომიცინის მიღების ხანგრძლივობა დამოკიდებულია მიღების ჩვენებაზე, ინფექციური პროცესის სიმძიმეზე და გამომწვევის აქტივობაზე. ბავშვებში მიღების ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 10 დღეს.
როქსიტრომიცინი მიიღება ორალურად, ჭამის წინ, ერთხელ ან ორჯერ დღეღამეში. გარსით დაფარული ტაბლეტი მიიღება წყლის საკმარისი რაოდენობაის მიყოლებით.
გვერდითი მოვლენები
ალერგიული რეაქციები: ურტიკარია, ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი, საერთო სისუსტე; იშვიათად-ანაფილაქსიური შოკი.
დერმატოლოგიური რეაქციები: გამონაყარი, ჰიპერემია.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის და ღვიძლის მხრივ: იშვიათად-გულისრევა, ღებინება, ტკივილი მუცლის არეში, დიარეა (იშვიათად სისხლიანი); ღვიძლის ტრანსამინაზების და ტუტე ფოსფატაზების აქტივობის გარდამავალი მომატება, ქოლესტაზური ან მწვავე ჰეპატიტი; ცალკეულ შემთხვევებში-პანკრეატიტის სიმპტომები.
ცნს-ის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, პარესთეზიები.
ზოგჯერ შესაძლებელია სუპერინფექციის განვითარება.
უკუჩვენება
- მომატებული მგრძნობელობა მაკროლიდების მიმართ;
- ერგოტამინის და დიჰიდროერგოტამინის ჯგუფის პრეპარატების ერთდროული მიღება;
- ორსულობა და ლაქტაცია.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება ნებადართული არ არის.
რულიდი მცირე რაოდენობით გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად, ამიტომ ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების შემთხვევაში საჭიროა ძუძუთი კვება შეწყდეს.
განსაკუთრებული მითითებები
რულიდი განსაკუთრებული სიფრთხილით ენიშნებათ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით შეპყრობილ პაციენტებს. ამ დროს საჭიროა ღვიძლის ფუნქციის კონტროლი და პრეპარატის დოზის კორექცია.
თირკმელების ფუნქციის უკმარისობით შეპყრობილ და ხანდაზმულ პაციენტებში პრეპარატი დოზის კორექციას არ საჭიროებს.
ჭარბი დოზირება
ამ დროს საჭიროა კუჭის ამორეცხვა და სიმპტომური მკურნალობა.
სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
რულიდთან ერთად ერგოტამინისა და ერგოტამინის მსგავსი სისხლძარღვთა შემავიწროვებელი საშუალებების ერთდროული დანიშვნა ნებადართული არ არის, “ერგოტიზმის” და კიდურების ქსოვილთა ნეკროზის განვითარების გამო.
დიგოქსინთან პრეპარატის კომბინაციით შესაძლებელია მისი აბსორბციის გაზრდა.
მაკროლიდური ანტიბიოტიკები ტერფენადინთან კომბინაციაში ზრდიან მის შრატისმიერ კონცენტრაციებს, რაც იწვევს მძიმე პარკუჭოვანი არითმიების განვითარებას, რის გამოც მათი კომბინაცია ნებადართული არ არის.
რულიდის და არაპირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტების (ვარფარინი) ერთდროული დანიშვნით იზრდება პროთრომბინის დრო.
რულიდი (ისევე როგორც სხვა მაკროლიდები) იწვევს მიდაზოლამის ნახევარგამოყოფის პერიოდის გაზრდას.
რულიდთან თეოფილინისა და ციკლოსპორინის A კომბინაციით ადგილი აქვს სისხლის პლაზმაში ამ უკანასკნელთა კონცენტრაციების მომატებას, იზოენზიმ CYP3A – ზე კონკურენტული მოქმედების გამო, რაც იწვევს PQ ინტერვალის გახანგრძლივებას და/ან მძიმე არითმიას.
რულიდი შეიძლება ჩანაცვლებულ იქნას დიზოპირამიდ შემაკავშირებელი პროტეინით, რომელიც იწვევს დიზოპირამიდის შრატისმიერი მაჩვენებლების მომატებას. ამ დროს რეკომენდებულია ელექტროკარდიოგრაფიული მაჩვენებლების მონიტორინგი და შესაძლებლობის მიხედვით სისხლის შრატში დიზოპირამიდის კონცენტრაციის განსაზღვრა.
შენახვის პირობები და ვადები
პრეპარატი ინახება ოთახის ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა – 3 წელი.

…

Viewed 651 times by 120 viewers

ზოგადი ინფორმაცია

როვამიცინი. ROVAMYCINE. მაკროლიდების ჯგუფის სამკურნალო საშუალება. აქტიური ნივთიერება – სპირამიცინი. Spiramycin. ათქ.კლასიფიკაციის კოდი – J01FA02. მწარმოებელი ფირმა – სანოფი ავენტისი (საფრანგეთი).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

გამოდის 1.5 მლნ. სე და 3 მლნ. სე ტაბლეტის ფორმით.

აქტიური ნივთიერება

სპირამიცინი. Spiramycin. ბრუტო–ფორმულა: C₄₃H₇₄N₂O₁₄. სპირამიცინს მიაკუთვნებენ მაკროლიდების და აზალიდების ჯგუფს. CAS-კოდი:24916-50-5.

პრეპარატის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია

• ინფექციები სასუნთქი გზების
• ბრონქიტი, მწვავე და ქრონიკული
•  ბრონქოექტაზია ინფიცირებული
• პნევმონია ბაქტერიული
• ინფექციები ყელ-ყურ-ცხვირის
•  სინუსიტი
• ტონზილიტი
• ფარინგიტი
• ინფექციები რბილი ქსოვილების
• ცელულიტი
• წითელი ქარი
• ინფექციები ჭრილობის
• ინფექციები ძვლებისა და სახსრების
• ოსტეომიელიტი
• ართრიტი სეპტიური
• ინფექციები სასქესო გზების
• ანთებითი დაავადებები მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების
• წინამდებარე ჯირკვლის დაავადებები, რომლებიც გადაეცემიან სქესობრივი გზით
• გონორეა
• მენინგიტი მენინგოკოკური

პრეპარატის საფირმო აღწერიდან

ფარმაკოლოგიური თვისებები
როვამიცინი წარმოადგენს ბაქტერიოსტატური მოქმედების მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკს. მისი ანტიმიკრობული ეფექტი განპირობებულია მიკრობის უჯრედის ცილის სინთეზის ინჰიბირებით რიბოსომების დონეზე. იგი აქტიურია შემდეგი მიკროორგანიზმების მიმართ: სტრეპტოკოკები, მეტიცილინის მიმართ მგრძნობიარე სტაფილოკოკები, Branhamella catarrhalis, Bordetella pertussis, Helicobacter pylori, Capmylobacter jejuni, Corynebacter diphtheria, Moraxella, Mycoplazma pneumoniae, Coxiella, Chlamydia, Treponema palidum, Borrelia burgdorferi, Leptospira, Propionibacterium acnes, Actinomyces, Eubacterium, Porphyromonas, Mycoplazma hominis, Neisseria gonorrhoea, Vibrio, Ureaplazma urealyticum, Legionella pneumophila, Acinetobacter, Nocardia, Fusobacterium, Bacteroides fragilis, Haemophilus influenzae da parainfluenzae, Streptococcus pneumoniae, enterococci, Campylobacter coli, Peptostreptococcus, Clostridium perfringers.
სპირამიცინის აქტივობა Toxoplazma gondii – ის მიმართ დამტკიცებულია in vitro და in vivo პრეპარატის მიმართ მდგრადია Enterobacter და Pseudomonas.
ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია: როვამიცინის აბსორბციის პროცესი მიმდინარეობს სწრაფად, მაგრამ არასრულად (ნახევრადაბსორბციის დრო – 20 წთ). საკვების მიღება პრეპარატის აბსორბციის პროცესზე გავლენას არ ახდენს.
განაწილება: როვამიცინის 6 მლნ სე დოზით პერორალური მიღებისას სისხლის პლაზმაში მისი მაქსიმალური კონცენტრაცია შეადგენს დაახლოებით 3.3 მკგ/მლ. პლაზმიდან პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 8 სთ-ს. პრეპარატი ადვილად აღწევს ნერწყვში და ქსოვილებში (ფილტვებში კონცენტრაცია _ 20-დან 60 მკგ/გ-მდე; ნუშისებრ ჯირკვლებში _ 20-დან 80 მკგ/გ-მდე; ინფიცირებულ ღრუებში _ 75-დან 110 მკგ/გ-მდე; ძვლებში _ 5-დან 100 მკგ/გ-მდე).
მკურნალობიდან 10 დღის განმავლობაში პრეპარატის კონცენტრაცია ელენთაში, ღვიძლში და თირკმელებში შეადგენს 5-დან 100 მკგ/გ-ს.
როვამიცინი აღწევს და გროვდება ფაგოციტებში (ნეიტროფილები, მონოციტები, პერიტონეალური და ალვეოლური მაკრობაქტერიოფაგები). სპირამიცინის კონცენტრაცია ფაგოციტების შიგნით საკმაოდ მაღალია. ზემოთ აღნიშნული თვისებით აიხსნება მისი ძლიერი აქტივობა უჯრედშიდა ბაქტერიებზე. სპირამიცინი არ გაივლის ჰემატოენცეფალურ ბარიერს. იგი გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად. პლაზმის ცილებთან პრეპარატის კავშირი მცირეა და შეადგენს დაახლოებით 10%-ს.
ბიოტრანსფორმაცია: როვამიცინი მეტაბოლიზდება ღვიძლში. მისი მეტაბოლიტები უცნობია.
გამოყოფა: პრეპარატი კარგად გამოიყოფა ორგანიზმიდან ნაღველთან ერთად, სადაც მისი კონცენტრაცია 15-40-ჯერ უფრო მაღალია, ვიდრე პლაზმაში. მიღებული დოზის მხოლოდ 10% გამოიყოფა შარდთან ერთად. პრეპარატის უმნიშვნელო რაოდენობა აღმოჩენილია განავალში.
ჩვენებები
როვამიცინი გამოიყენება პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებების სამკურნალოდ:
- სასუნთქი გზების ინფექციები მათ შორის მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, ინფიცირებული ბრონქოექტაზია, ბაქტერიული პნევმონია;
- ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები (სინუსიტი, ტონზილიტი, ფარინგიტი);
- რბილი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის ცელულიტი, წითელი ქარი, ჭრილობის ინფექციები);
- ძვლებისა და სახსრების ინფექციები (მათ შორის ოსტეომიელიტი, სეპტიური ართრიტი);
- სასქესო გზების ინფექციები (მათ შორის მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების ანთებითი დაავადებები, განსაკუთრებით წინამდებარე ჯირკვლის დაავადებები, რომლებიც გადაეცემიან სქესობრივი გზით);
- გონორეა (განსაკუთრებით პენიცილინის ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს); – მენინგოკოკური მენინგიტის პროფილაქტიკა.
მიღების წესები და დოზები
მოზრდილებს ენიშნებათ პერორალურად 2-3 ტაბ. 3 მლნ. სე ან 4-6 ტაბ. 1.5 მლნ. სე (6-9 მლნ სე) დაყოფილი 2-3-მიღებაზე დღეში.
გვერდითი მოვლენები
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა.
კანის მხრივ ალერგიული რეაქციები: შესაძლებელია კანზე გამონაყარი, ქავილი, ურტიკარია, ცხელება.
უკუჩვენება
როვამიცინის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის დროს პრეპარატის დანიშვნა შესაძლებელია ჩვენების მიხედვით. პრეპარატი ექსკრეგირებს დედის რძეში, ამი-ტომ ლაქტაციის პერიოდში მისი გამოყენების შემთხვევაში საჭიროა შეწყდეს ძუძუთი კვება.
განსაკუთრებული მითითებები
ვინაიდან პრეპარატის აქტიური ნივთიერება არ გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით, ამიტომ თირკმელების უკმარისობით შეპყრობილ პაციენტებში მკურნალობის რეჟიმის შეცვლა არ არის საჭირო.
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ლევოდოპა: ლევოდოპასთან როვამიცინის ერთროული მიღებისას საჭიროა ავადმყოფის კლინიკური მდგომარეობის სისტემატური კონტროლი და ლევოდოპას დოზის კორექცია. სიფრთხილეა საჭირო პრეპარატის ერთდროული გამოყენებისას ჭვავის რქის დიჰიდრირებული ალკალოიდების შემცველ პრეპარატებთან.
აფთიაქში გაცემის წესი
პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა _ 3 წელი.

…

Viewed 1082 times by 226 viewers