სამედიცინო ინტერნეტ-ქსელი MedGeoNet

Posts Tagged ‘პროსტატიტი’

ზოგადი ინფორმაცია

ოფლოჰექსალი. OFLOHEXAL. ფტორქინოლონების ჯგუფის სამკურნალო საშუალება. აქტიური ნივთიერება – ოფლოქსაცინი. Ofloxacin. მწარმოებელი ფირმა – სალუტას ფარმა გმბჰ (გერმანია).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

გამოდის 200მგ და 400მგ ტაბლეტის ფორმით. ოფლოქსაცინის გარსით დაფარული 1 ტაბლეტი შეიცავს 200მგ ან 400 მგ ოფლოქსაცინს;დამხმარე ნივთიერებებია: მონოჰიდრატების ლაქტოზები, სიმინდის სახამებელი, პოვიდონ 25, კროსპოვიდონი, პოლოქსამერი 188, მაგნიუმის სტეარატი, ტალკი, მეთილჰიდროპროპილცელულოზა 5 „Cps” , მაკროგოლი 6000, ტიტანის დიოქსიდი.

აქტიური ნივთიერება

ოფლოქსაცინი. Ofloxacin. ქიმიური დასახელება –  (±)-9-ფტორ-2,3-დიჰიდრო-3-მეთილ-10-(4-მეთილ-1-პიპერაზინილ)-7-ოქსო-7Н-პირიდო[1,2,3,-de]-1,4-ბენზოქსაზინ-6-კარბონის მჟავა. ბრუტო–ფორმულა: C₁₈H₂₀FN₃O_4. ოფლოქსაცინს მიაკუთვნებენ ქინოლონების/ფტორქინოლონების ჯგუფს. CAS-კოდი:83380-47-6.

სინონიმები 

ოფლოტასი-ავერსი (OFLOTAS-AVERSI, AVERSI, საქართველო), ფლოქსანი (Floksan, Asfarma, თურქეთი).

პრეპარატის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია

• პნევმონია
• ბრონქოპნევმონია
• პლევრიტი
• ემპიემა ფილტვების
• ინფიცირება ბრონქოექტაზიური  დაავადებებისას
• ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება
• აბსცესები ფილტვის
• ინფექციები ყელის, ქრონიკული და მორეციდივე
• ინფექციები ცხვირის, ქრონიკული და მორეციდივე
• ინფექციები ყურის, ქრონიკული და მორეციდივე
• ოტიტი
• სინუსიტი  (გარდა მწვავე ტონზილიტისა)
• პიელონეფრიტი, მწვავე და ქრონიკული
• პროსტატიტი
• ურეთრიტი
• ცისტიტი
• ეპიდიდიმიტი
• ინფექციები ქირურგიული საშარდე გზების
• ინფექციები შარდ-გამომყოფი გზების, გართულებული ან მორეციდივე
• ინფექციები რბილი ქსოვილების
• ინფექციები კანის
• ინფექციები მუცლის ღრუს ორგანოების
• ინფექციები მცირე მენჯის ღრუს ორგანოების
• დიარეა ბაქტერიული
• ურეთრის დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია პენიცილინისადმი მდგრადი გონოკოკებით, ქლამიდიით და სხვა მიკროორგანიზმებით, რომლებიც მგრძნობიარეა ოფლოქსაცინისადმი
• საშვილოსნოს ყელის დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია პენიცილინისადმი მდგრადი გონოკოკებით, ქლამიდიით და სხვა მიკროორგანიზმებით, რომლებიც მგრძნობიარეა ოფლოქსაცინისადმი
• სწორი ნაწლავის დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია პენიცილინისადმი მდგრადი გონოკოკებით, ქლამიდიით და სხვა მიკროორგანიზმებით, რომლებიც მგრძნობიარეა ოფლოქსაცინისადმი
• მუცლის ტიფი
• სალმონელოზი
• შიგელოზი
• ინფექციები სანაღვლე გზების
• ოსტეომიელიტი
•  ინფექციების პროფილაქტიკა (კერძოდ სელექტიური ნაწლავური დეზინფიცირება) პაციენტებში ნეიტროპენიით
• სეპტიცემია
• ენდოკარდიტი
• ოსტეომიელიტი
• ინფექციები მიკრობაქტერიული
• კეთრი
• ინფექციების ოპერაციის წინა პროფილაქტიკა
• ინფექციები, ოპერაციის შემდგომი

პრეპარატის საფირმო აღწერიდან

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ოფლოჰექსალი, როგორც ფტორქინოლონის სხვა წარმოებულები, ახდენს ბაქტერიოციდულ მოქმედებას. პრეპარატი მაღალაქტიურია უმრავლესი გრამუარყოფითი აერობული მიკროორგანიზმების მიმართ და რიგი გრამდადებითი აერობული ბაქტერიებისადმი, რომლებიც მდგრადია პენიცილინის, ცეფალოსპორინების და ამინოგლიკოზიდებისადმი. პრეპარატი ასევე აქტიურია ქლამიდიის, მიკრობაქტერიებისადმი. პრეპარატისადმი არ არიან მგრძნობიარე ანაერობული ბაქტერიები, მკრთალი სპიროქეტა, ვირუსები, სოკოები და უმარტივესები. ოფლოჰექსალი კარგად და სწრაფად შეიწოვება საჭმლის მომნელებელი ტრაქტიდან. კარგად აღწევს ბიოლოგიურ სითხეებში და ორგანიზმის ქსოვილებში და თერაპიული კონცენტრაციით არის ნახველში, ნერწყვში, ნაღვლის წვენში, ზურგის ტვინის სითხეში, ძვლის ქსოვილში, ლორწოვან გარსებში, გადის პლაცენტარულ ბარიერს და ხვდება დედის რძეში.

ჩვენებები

ოფლოჰექსალი ინიშნება ინფექციების სამკურნალოდ, რომელიც გამოწვეულია პრეპარატისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით.

- სასუნთქი გზების ინფექციები: პნევმონია და ბრონქოპნევმონია, პლევრიტი, ფილტვების ემპიემა, ბრონქოექტაზიური დაავადებებისას ინფიცირება, ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება, ფილტვის აბსცესები;

- ყელის, ცხვირის და ყურის ქრონიკული და მორეციდივე ინფექციები, ოტიტის, სინუსიტის ჩათვლით (გარდა მწვავე ტონზილიტისა);

- შარდ-სასქესო სისტემის დაავადებები: მწვავე და ქრონიკული პიელონეფრიტი, პროსტატიტი, ურეთრიტი, ცისტიტი, ეპიდიდიმიტი, საშარდე გზების ქირურგიული ინფექციები, შარდ-გამომყოფი გზების გართულებული ან მორეციდივე ინფექციები;

- რბილი ქსოვილების და კანის ინფექციები;

- მუცლის ღრუს ინფექციები, მცირე მენჯის ღრუს ინფექციების ჩათვლით, ბაქტერიული დიარეა;

- ურეთრის, საშვილოსნოს ყელის, სწორი ნაწლავის დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია პენიცილინისადმი მდგრადი გონოკოკებით, ქლამიდიით და სხვა მიკროორგანიზმებით, რომლებიც მგრძნობიარეა ოფლოქსაცინისადმი;

- სხვა ინფექციური დაავადებები: მუცლის ტიფი, სალმონელოზი, შიგელოზი, სანაღვლე გზების ინფექციები, ოსტეომიელიტი;

- ინფექციების პროფილაქტიკა (კერძოდ სელექტიური ნაწლავური დეზინფიცირება) პაციენტებში ნეიტროპენიით.

შეიძლება გამოყენებული იქნას კომპლექსურ თერაპიაში სეპტიცემიის, ენდოკარდიტის, ოსტეომიელიტის, მიკრობაქტერიული ინფექციების, კეთრის სამკურნალოდ, ოპერაციის წინა პროფილაქტიკისათვის ან ოპერაციის შემდგომი ინფექციების სამკურნალოდ.

მიღების წესები და დოზები

პრეპარატის დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის სახესა და სიმძიმეზე, მიკროორგანიზმების სახეობაზე, პაციენტის ასაკზე, სხეულის მასასა და თირკმლების ფუნქციაზე, ასევე პრეპარატზე გამომწვევების რეაგირების სისწრაფეზე.

უმრავლეს შემთვევებში რეკომენდირებულია მკურნალობის გაგრძელება ტემპერატურის დაქვეითებიდან და დაავადების სიმპტომების შემცირებიდან კიდევ 3 დღის განმავლობაში. მწვავე ინფექციებისას მკურნალობა, როგორც წესი, გრძელდება 7-10 დღე. მკურნალობის ჩვეული ხანგრძლივობა შეადგენს 7-8 დღეს სალმონელოზისას, 4-5 დღეს შიგელოზისას და 3 დღეს ნაწლავური ინფექციებისას.

ქვედა საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციებისას, ჩვეულებრივ საკმარისია მკურნალობა 3 დღის განმავლობაში. გაურთულებელი გონორეის სამკურნალოდ საკმარისია 400 მგ-იანი ოფლოჰექსალის 1 ტაბლეტი. ძვლების ინფექციების შემთხვევაში მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენს 3-4 კვირას, ერთეულ შემთხვევებში ზოგჯერ მეტსაც. რეკომენდირებულია თერაპიის ხანგრძლივობა არ აღემატებოდეს 2 თვეს.

გარსით დაფარული ოფლოჰექსალის 200 და 400 მგ-იანი ტაბლეტები შეიძლება გაიყოს შუაზე. მათი მიღება საჭიროა დაუღეჭავად, საკმაო რაოდენობის სითხის დაყოლებით (0,5 – 1 ჭიქა წყალი), საკვების მიღებისაგან დამოუკიდებლად.

სადღეღამისო დოზას ჩვეულებრივ ყოფენ ორ თანაბარ დოზად, რომელსაც იღებენ დილით და საღამოს, მნიშვნელოვანია, რომ მიღებებს შორის შუალედები იყოს დაახლოებით ერთნაირი.

დოზირება თირკმლის ნორმალური ფუნქციისას.

ჩვენებებიერთჯერადი და დღეღამური დოზები

ქვედა შარდგამომყოფი გზების არაგართულებული ინფექციები100 მგ ოფლოქსაცინი 2-ჯერ დღეში

არაგართულებული გონორეა400 მგ ოფლოქსაცინი 1-ჯერ დღეში ერთჯერადი დოზის სახით

თირკმლის, შარდგამომყოფი გზების და სასქესო ორგანოების ინფექციები200 მგ ოფლოქსაცინი 2-ჯერ დღეში

სასუნთქი გზების, ყელის, ცხვირის და ყურის ინფექციები200 მგ ოფლოქსაცინი 2-ჯერ დღეში

კანის და რბილი ქსოვილების ინფექციები200 მგ ოფლოქსაცინი 2-ჯერ დღეში

ძვლის ინფექციები200 მგ ოფლოქსაცინი 2-ჯერ დღეში

მუცლის ღრუს ინფექციები (ბაქტერიებით გამოწვეული დიარეის ჩათვლით)200 მგ ოფლოქსაცინი 2-ჯერ დღეში

ცალკეულ შემთხვევებში, მაგ. სხვადასხვა მგრძნობელობის მქონე პათოგენური მიკროორგანიზმების არსებობისას, პრეპარატისადმი პაციენტის არასაკმარისი ამთვისებლობისას, ძვლების ინფექციებისას, ოფლოქსაცინის დოზა შესაძლოა გაიზარდოს 400 მგ-მდე დღეში 2-ჯერ.

ნეიტროპენიით დაავაებულებში პროფილაქტიკისათვის რეკომენდირებულია ოფლაქსაცინის მიღება სადღეღამისო დოზით 400-600მგ.

დოზირება თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას.

პაციენტებისათვის თირკმლის ფუნქციის ზომიერი და მძიმე დარღვევით, რომელსაც საზღვრავენ კრეატინინის დონის ცვლილებებით სისხლის შრატში და კლირენსით, პირველი დოზა ოსეთივეა, როგორც თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში და შეესაბამება დაავადების ტიპს და სიმძიმეს. შემანარჩუნებელი დოზა განისაზღვრება კრეატინინის კლირენსიდან გამომდინარე შემდეგი სახით:

კრეატინის კლირენსიშრატის კლირენსიშემანარჩუნებელი დოზა

50-20მლ/წთ1.5მგ/დლ100-200 მგ ოფლოქსაცინი დღეში

< 20 მლ/წთ< 5 მგ/დლ100-200 მგ ოფლოქსაცინი დღეში

ჰემოდიალიზი, ან პერიტონული დიალიზი 100-200 მგ ოფლოქსაცინი დღეში

დოზირება ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას.

პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით (მაგ.ღვიძლის ციროზი და ასციტი) ოფლოქსაცინის გამოყოფა შესაძლოა დაქვეითებული ჰქონდეთ. ამ შემთხვევაში რეკომენდირებულია სადღეღამისო დოზა არ აღემატებოდეს მაქსიმალურ დოზას – 400მგ ოფლოქსაცინი.

გვერდითი მოვლენები

ზოგადად, სიმპტომები იშვიათად ჩნდება და სწრაფად გაივლის პრეპარატის მიღების შეწყვეტისთანავე.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: მუცლის ტკივილი, უმადობა, გულისრევა, პირღებინება და დიარეა. ძალიან იშვიათად შესაძლოა განვითარდეს ფსევდომემბრანული კოლიტი, ქოლესტაზური სიყვითლე, ჰეპატიტი, ღვიძლის ფერმენტების დონის და ბილირუბინის დონის მომატება.

ნერვიული სისტემის მხრივ:თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ძილის დარღვევა, შფოთვა, ცნობიერების მოშლა, ტრემორი, არადამაჯეებელი სიარული.

იშვიათად და ძალიან იშვიათად შესაძლოა გამოვლინდეს ტაქიკარდია და ხანმოკლე ჰიპოტენზია, ანემია, ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, თრომბოპენია ან პანციტოპენია.ძალიან იშვიათად შეიძლება მოიმატოს კანის მგრძნობელობამ სინათლისადმი.

ანაფილაქსიური და ანაფილაქტოიდური რეაქციები აღინიშნება ძალიან იშვიათად თვალებში მწველი ტკივილის, გამაღიზიანებელი ხველის ან ცხვირიდან გამონადენის სახით, კანის, ლორწოვანი გარსების, სახის, ენის და ხახის შეშუპებით. მძიმე შემთხვევებში შესაძლოა განვითარდეს მოხრჩობა, რომელიც განპირობებულია ბრონქოსპაზმით და/ან შოკი. ასეთ შემთხვევებში პრეპარატის მიღებას დაუყოვნებლივ წყვეტენ და ატარებენ ანტიშოკურ თერაპიას.

ამ არასასიამოვნო რეაქციების გაჩენისას შეწყვიტეთ პრეპარატის მიღება და დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს!

უკუჩვენება

არ ინიშნება ბავშვებში და მოზარდებში 18 წლამდე, ორსულებში და ლაქტაციის პერიოდში, ეპილეფსიით დაავადებულებში, ცენტრალური ნერვული სისტემის დაზიანებისას კრუნჩხვის დაქვეითებული ზღურბლით, ღვიძლის დაავადებებისას, ჰეპატიტისას, მყესების დაავადებების/დაზიანებისას, რომელიც განპირობებულია ქინოლონებით თერაპიით, მომატებული მგრძნობელობისას ქინოლონების და ფტორქინოლონების მიმართ.

განსაკუთრებული მითითებები

სიფრთხილე გამოყენებისას. პრეპარატის მიღებამდე აუცილებელია უთხრათ ექიმს თუ ხართ ორსულად ან ბავშვი გყავთ ძუძუთი კვებაზე.

პრეპარატი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებმა თირკმლის დაავადებებით და ცენტრალური ნერვული სისტემის დაზიანებით (თავის ტვინის სისხლძარღვთა ათეროსკლეროზი, ეპილეფსია). პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ ოფლოჰექსალს, უნდა მიიღონ სითხეები მნიშვნელოვანი რაოდენობით, კრისტალურიის თავიდან ასაცილებლად. მკურნალობის პერიოდში საჭიროა თავი აარიდონ მზის სხივების პირდაპირ ზემოქმედებას და ულტრაიისფერი სხივებით დასხივებას (მზის ლამფა, სოლარიუმი).

ზოგიერთმა გვერდითმა მოვლენებმა შესაძლოა გააუარესოს პაციენტის ყურადღება და დააქვეითოს მისი რეაქტიულობა და ამით გაზარდოს ტრანსპორტის მართვისას და მექანიზმებთან მუშაობისას რისკი. ეს უმთავრესად ეხება ალკოჰოლთან ერთად გამოყენებას.

თუ თქვენ გქონდათ ალერგიული რეაქციები, აუცილებლად აცნობეთ ექიმს ამის შესახებ!

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება

თუ თქვენ იღებთ რაიმე სხვა სამკურნალო სასუალებებს, აუცილებლად აცნობეთ ექიმს ამის შესახებ!

არაორგანული ანტაციდური საშუალებების, სუკრალფატის, ლითონის იონების შემცვლელი პრეპარატების (ალუმინის, რკინის, მაგნიუმის, ცინკის) ერთდროული შეყვანა, მაგ. მიკროელემენტების შემცველი ვიტამინების, ამცირებს ოფლოქსაციის ეფექტს, რის გამოც ოფლოჰექსალი უნდა მიიღოთ 2 საათით ადრე ასეთი პრეპარატების მიღებამდე.

ოფლოქსაციის და ზოგიერთი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (მაგ. ფენბუფენი), ან ტეოფილინის ერთდროულად მიღებისას, იზრდება კრუნჩხვების განვითარების ალბათობა.

იმ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად მიღებისას, რომლებიც გამოიყოფიან თირკმლის მილაკებით (პრობენეციდი, ციმეტიდინი, ფუროსემიდი, მეთოტრექსატი) შესაძლოა, განვითარდეს მათი გამოყოფის ურთიერთინჰიბირება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს პლაზმაში მათი დონეების მომატება და გვერდითი მოვლენების გაზრდა. შესაძლოა, გაძლიერდეს კუმარინის წარმოებულების ეფექტები, ამიტომ საჭიროა კოაგულოგრამის მაჩვენებლების რეგულარული კონტროლი.

ოფლოქსაცინის უნარის გამო გაზარდოს შრატში გლიბენკლამიდის დონე პერორალურ დიაბეტის საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად გამოყენებისას, ახდენენ სისხლში შაქრის დეტალურ მონიტორინგს.

შენახვის პირობები და ვადები

შეინახეთ მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას არაუმეტს 250C ტემპერატურისა.

ვარგისიანობის ვადა. ვარგისიანობის ვადა არის 5 წელი. არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქში გაცემის წესი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II (გაცემის რეჟიმი:რეცეპტი).

Viewed 908 times by 132 viewers

ზოგადი ინფორმაცია

ცეფტა. Cefta. ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების (პენიცილინები და ცეფალოსპორინები) – მესამე თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის სამკურნალო საშუალება. აქტიური ნივთიერება – ცეფტრიაქსონი. Ceftriaxone.  მწარმოებელი ფირმა – ჯი-ემ-პი (საქართველო).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

გამოდის 1 გ ფლაკონის ფორმით. საინექციო პრეპარატის ერთი ფლაკონი შეიცავს აქტიური ნივთიერების – ცეფტრიაქსონის (ნატრიუმის მარილის სახით) 1 გ-ს.

აქტიური ნივთიერება

ცეფტრიაქსონი. Ceftriaxone. ქიმიური დასახელება – [6R-[6ალფა,7ბეტა(Z)]]-7-[[(2-ამინო-4-თიაზოლილ)(მეთოქსიიმინო)აცეტილ]ამინო]-8-ოქსო-3-[[(1,2,5,6-ტეტრაჰიდრო-2-მეთილ-5,6-დიოქსი -1,2,4-ტრიაზინ -3-ილ)თიო]მეთილ]-5-თია-1-აზაბიციკლო[4.2.0]ოქტ-2-ენ-2-კარბონის მჟავა (და დინატრიუმის მარილის სახით). ბრუტო–ფორმულა: C₁₈H₁₈N₈O₇S₃.ცეფტრიაქსონს მიაკუთვნებენ ცეფალოსპორინების ჯგუფს.

სინონიმები 

ავექსონი-ავერსი (Aveqsoni-Aversi, AVERSI, საქართველო), რაციოცეფი-ავერსი (Raciocef-Aversi, AVERSI, საქართველო),  ტრიაქსონი ი/ვ(TRIAKSON, Asfarma, თურქეთი), ტრიაქსონი ი/მ(TRIAKSON, Asfarma, თურქეთი), ტრიაქსონი ი/მ 1გ(TRIAKSON, Asfarma, თურქეთი), ცეფბათი(Cefbat, Biopolus, საქართველო), ცეფტრიაქსონი(Ceftriaxone, Biopolusceftriaxone, საქართველო), ცეფტრიქსი (Ceftrix, Avita, თურქეთი).

პრეპარატის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია

• მენინგიტი ბაქტერიული
• ენდოკარდიტი ბაქტერიული
• სეფსისი
• ინფექციები ზედა სასუნთქი გზების
• ინფექციები ყელ-ყურ-ცხვირის
• ინფექციები ქვედა სასუნთქი გზების
• ბრონქიტი, მწვავე და ქრონიკული
• პნევმონია
• აბსცესი ფილტვის
• ემპიემა პლევრის
• ინფექციები შარდ-სასქესო სისტემის
• პიელონეფრიტი, მწვავე და ქრონიკული
• პიელიტი
• პროსტატიტი
• ეპიდიდიმიტი
• ცისტიტი
• გონორეა (მათ შორის ორსულობის პერიოდშიც)
• ინფექციები ძვალ-სახსართა სისტემის
• შიგელოზი
• სალმონელოზი
• ლაიმას დაავადება
• ინფექციური გართულებები, ოპერაციის შემდგომი

პრეპარატის საფირმო აღწერიდან

მოქმედების მექანიზმი
III თაობის ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბიოტიკი. მოქმედებს ბაქტერიციდულად, მდგრადია ბეტალაქტამაზას მოქმედებისადმი. პრეპარატისადმი მგრძნობიარეა აერობული გრამდადებითი ბაქტერიები: Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes; აერობული გრამუარყოფითი ბაქტერიები: Escherichia coli, Salmonella spp., Shigella spp., Klebsiella spp. (მათ შორის Klebsiella pneumoniae), Serratia spp., Proteus mirabilis, Haemophilus infl uenzae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Citrobacter freundii; ანაერობული ბაქტერიები: Clostridium perfringens. ცეფტრიაქსონისადმი ასევე მგრძნობიარეა: Borrelia burgdorferi, Treponema pallidum. პრეპარატისადმი ზომიერად მგრძნობიარეა: Staphylococcus epidermidis, Enterobacter cloacae, Pseudomonas aeruginosa. ცეფტრიაქსონისადმი მდგრადია: Staphylococcus aureus (მეტიცილინისადმი მდგრადი შტამები), Enterococcus faecalis, Listeria monocitogenes, Clostridium diffi cile, Bacteroides fragilis. 1 გ ცეფტრიაქსონის ინფუზიის შემდეგ 30 წთ-ის განმავლობაში სისხლის პლაზმაში Cmax შეადგენს 100-150 მგ/ლ, ხოლო 1 გ ცეფტრიაქსონის კუნთში შეყვანის შემდეგ პლაზმაში Cmax მიიღწევა 1-3 სთ-ში და შეადგენს 80 მგ/ლ.
ცეფტრიაქსონი კარგად აღწევს ქსოვილებსა და ორგანიზმის ბიოლოგიურ სითხეებში, მათ შორის ჰემატოენცეფალურ ბარიერში. პლაზმის ცილებს უკავშირდება 83-96%. ცეფტრიაქსონი ორგანიზმიდან გამოიდევნება თირკმლებით (40-60%) და ნაწლავური გზით (35-45%). T1/2 შეადგენს 6-9 სთ-ს. ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გამო პლაზმასა და ქსოვილებში ცეფტრიაქსონის ბაქტერიციდული კონცენტრაცია მიიღწევა 24 სთ-ის განმავლობაში.
ჩვენებები
პრეპარატისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინეფექციურ-ანთებითი დაავადებების მკურნალობა:
- ბაქტერიული მენინგიტი; ბაქტერიული ენდოკარდიტი; სეფსისი; ზედა სასუნთქი გზების და ყელ-ყურ-ცხვირის ინფექციები; ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (მწვავე და ქრონიკული ბრონქიტი, პნევმონია, ფილტვის აბსცესი, პლევრის ემპიემა); შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები (მწვავე და ქრონიკული პიელონეფრიტი, პიელიტი, პროსტატიტი, ეპიდიდიმიტი, ცისტიტი); გონორეა (მათ შორის ორსულობის პერიოდშიც); ძვალ-სახსართა სისტემის ინფექციები; შიგელოზი; სალმონელოზი; ლაიმას დაავადება.
- ოპერაციის შემდგომი ინფექციური გართულებების პროფილაქტიკა და მკურნალობა.
მიღების წესები და დოზები
პრეპარატი გამოიყენება კუნთში ან ვენაში საინექციოდ და ვენაში საინფუზიოდ 30 წთ-ის განმავლობაში. მოზრდილებში და 12 წ მეტი ასაკის ბავშვებში ინიშნება 1-2 გ ერთხელ დღეში ან ყოველ 12 სთ-ში ერთხელ. სიცოცხლისათვის საშიში მძიმე ინფექციების დროს მაქსიმალური დღიური დოზაა 4 გ. ამ შემთხვევაში პრეპარატი შეყავთ 12 სთ-ში ერთხელ ვენაში ინფუზიის სახით 30 წთ-ის განმავლობაში. 12 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის რეკომენდებული დღიური დოზაა 50-75 მგ/კგ სხეულის წონაზე, მაგრამ არა უმეტეს 2 გ/დღეში. პრეპარატი შეყავთ 2-ჯერ/დღეში, 12 სთ-ში ერთხელ. მენინგიტის დროს შესაძლებელია საწყისი დოზის 100 მგ/კგ/დღეში დანიშვნა, მაგრამ არა უმეტეს 4 გ/დღეში. ახალშობილებში (2 კვირამდე) ინიშნება 20-50 მგ/კგ წონაზე ერთხელ დღეში. დოზის შერჩევისას დღენაკლულობის ხარისხს არ ითვალისწინებენ. ახალშობილებში (3 კვირის ასაკიდან) ინიშნება 20-80 მგ/კგ წონაზე ერთხელ დღეში. გონორეის სამკურნალოდ რეკომენდებულია ერთჯერადად 250 მგ-ის კუნთში ინექცია. ოპერაციისშემდგომი გართულებების პროფილაქტიკის მიზნით რეკომენდებულია ოპერაციამდე 30-90 წთ-ით ადრე პრეპარატის 1-2 გ-ის (დასნებოვნების სიმძიმის საშიშროების გათვალისწინებით) ერთჯერადი ინექცია. პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის გამოხატული დარღვევით (კრეატინინის კლირენსი 10 მლ/წთ) მაქსიმალური დღიური დოზაა 2 გ. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ინფექციის სიმძიმეზე, მაგრამ თერაპია გრძელდება ინფექციის სიმპტომების ალაგებიდან კიდევ 3 დღის მანძილზე. ხსნარის მომზადების და შეყვანის წესები გამოიყენება მხოლოდ ახალმომზადებული ხსნარი. კუნთში ინექციისათვის: პრეპარატის 1 გ იხსნება 3,5 მლ 1% ლიდოკაინის ხსნარში. ერთ დუნდულა კუნთში რეკომენდებულია არა უმეტეს 1 გ-ის შეყვანა. ვენაში ინექციისათვის: პრეპარატის 1 გ იხსნება 10 მლ საინექციო წყალში. პრეპარატი ვენაში ინექციის დროს შეყავთ ნელა 2-4 წთ-ის განმავლობაში. ვენაში ინფუზიისთვის: პრეპარატის 2 გ იხსნება 40 მლ ხსნარში, რომელიც არ შეიცავს კალციუმის იონებს (ფიზიოლოგიური ხსნარი, 5% ან 10% გლუკოზის ხსნარი, 5% ლევულოზის ხსნარი, 0,45% ნატრიუმის ქლორიდი + 2,5% გლუკოზის ხსნარი). ხსნარი შეყავთ 30 წთ-ის განმავლობაში. ახალმომზადებული ხსნარი 25oC ტემპერატურამდე შენახვისას ვარგისია 6 სთ-ის განმავლობაში, ხოლო მაცივარში შენახვისას (2-8oC ტემპერატურაზე) – 24 სთ-ის განმავლობაში.
გვერდითი მოვლენები
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: დიარეა, გულისრევა, ღებინება, სტომატიტი, გლოსიტი; იშვიათად – ტრანსამინაზების აქტივობის მატება, ექოგრამაზე ნაღვლის ბუშტის დაჩრდილვა. სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ეოზინოფილია, ლეიკოპენია, გრანულოციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია, თრომბოციტოპენია. ცნს-ის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა. ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი, ქავილი, დერმატიტი, ჭინჭრის ციება, შეშუპება, ექსუდაციური პოლიმორფული ერითემა; იშვიათად – ანაფილაქტოიდური ან ანაფილაქსიური რეაქციები. ადგილობრივი რეაქციები: იშვიათად – ფლებიტი. ლიდოკაინის გარეშე კუნთში ინექცია მტკივნეულია. შესაძლებელია – სუპერინფექციის განვითარება (სასქესო გზების მიკოზები). სხვადასხვა: ოლიგურია, შრატის კრეატინინის მატება, ცხელება, შემცივნება, სისხლის შედედების დარღვევა.გვერდითი მოვლენების გამოვლინება არ აღემატება 2%-ს.
უკუჩვენება
ცეფალოსპორინებისადმი მომატებული მგრძნობელობა.
განსაკუთრებული მითითებები
ჯვარედინი ალერგიის შესაძლებლობის თავიდან აცილების მიზნით, პენიცილინისადმი მომატებული მგრძნობელობის პაციენტებში ცეფტა სიფრთხილით ინიშნება. პაციენტებში, ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობით, საჭიროა პრეპარატის დოზის კორექცია. ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები საჭიროებენ პლაზმაში ცეფტრიაქსონის კონცენტრაციის კონტროლს, მიუხედავად იმისა, რომ ჰემოდიალიზის დროს პრეპარატის უმნიშვნელო რაოდენობა გამოიდევნება. პრეპარატით ხანგრძლივი მკურნალობისას, საჭიროა პერიფერიული სისხლის სურათის კონტროლი. ახალშობილებში ცეფტრიაქსონი ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობით ინიშნება. ორსულობის პერიოდში ცეფტას გამოყენების საჭიროება დედისთვის უნდა აჭარბებდეს ნაყოფზე მისი გავლენის პოტენციურ რისკს. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობისას გადასაწყვეტია ძუძუთი კვების შეწყვეტის საკითხი. პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევები აღწერილი არ არის. ცეფტრიაქსონი და ამინოგლიკოზიდები მრავალი გრამუარყოფითი ბაქტერიის მიმართ სინერგიული მოქმედებით ხასიათდებიან. დიდი დოზით ცეფტრიაქსონის და “მარყუჟოვანი” დიურეზული საშუალებების (მაგ.; ფუროსემიდი) ერთდროული გამოყენებისას თირკმლის ფუნქციის დარღვევა არ აღინიშნება. ცეფტრიაქსონი არ ზრდის ამინოგლიკოზიდების ნეფროტოქსიკურობას. პრობენეციდი ცეფტრიაქსონის გამოყოფაზე გავლენას არ ახდენს. ცეფტრიაქსონის ხსნარი შეუთავსებადია სხვა ანტიბიოტიკების შემცველ ხსნარებთან (როგორც მომზადების, ასევე შეყვანის დროს).
შენახვის პირობები და ვადები
პრეპარატის ვარგისიანობის ვადაა 3 წელი, ინახება 10-25oC ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ, მშრალ, ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე! ახალმომზადებული ხსნარი 25oC ტემპერატურამდე შენახვისას ვარგისია 6 სთ-ის განმავლობაში, ხოლო მაცივარში შენახვისას (2-8oC ტემპერატურაზე) 24 სთ-ის განმავლობაში.
აფთიაქში გაცემის წესი
ექიმის რეცეპტით!

Viewed 736 times by 122 viewers

ზოგადი ინფორმაცია

ციპროფლოქსაცინი. Ciprofloxacin. ფტორქინოლონების ჯგუფის სამკურნალო საშუალება. აქტიური ნივთიერება – ციპროფლოქსაცინი. Ciprofloxacin. მწარმოებელი ფირმა – ჯი-ემ-პი (საქართველო).

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

გამოდის 250 მგ და 500 მგ ტაბლეტის ფორმით. პრეპარატის ერთი ტაბლეტი შეიცავს აქტიური ნივთიერების – ციპროფლოქსაცინის 250 მგ-ს ან 500 მგ-ს.

აქტიური ნივთიერება

ციპროფლოქსაცინი. Ciprofloxacin. ქიმიური დასახელება – 1-ციკლოპროპილ-6-ფტორი-1,4-დიჰიდრო-4-ოქსო-7-(1-პიპერაზინილ)-3-ქინოლინკარბონის მჟავა (და ჰიდროქლორიდის სახით). ბრუტო–ფორმულა:C₁₇H₁₈FN₃O₃. ციპროფლოქსაცინს მიაკუთვნებენ ქინოლონები/ფტორქინოლონების ჯგუფს. CAS-კოდი:85721-33-1.

სინონიმები 

ცეფლოქსი-ავერსი (CEFLOX-AVERSI, AVERSI, საქართველო),  ციპზი-500 (CIPZY-500 Tablets, CBS Pharmaceuticals, ინდოეთი), ციპრო (Cipro, Avita, თურქეთი),  ციპრო-დენკი 500 (Cipro-Denk 500, გერმანია), ციპროფლოქსაცინი (CIPROFLOXACIN, GMP, საქართველო).

პრეპარატის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია

• ინფექციები შარდ-სასქესო სისტემის (მათ შორის გართულებული)
• ინფექციები სასუნთქი სისტემის
• მცირე მენჯის ორგანოთა დაავადებანი, ანთებითი
• ადნექსიტი
• პროსტატი
• ინფექციები შუა ყურის
• ინფექციები ცხვირის დანამატი ღრუების
• ინფექციები ხახის
• ინფექციები ხორხის
• ინფექციები საჭმლის მომნელებელი სისტემის
• ინფექციები ნაღვლის ბუშტის
• ინფექციები ნაღვლის გამომტანი სადინრების
• ინფექციები კანისა და რბილი ქსოვილების
• ინფექციები ძვალ-სახსართა
• პერიტონიტი
• სეპტიცემია

პრეპარატის საფირმო აღწერიდან

მოქმედების მექანიზმი
პრეპარატი წარმოადგენს ფტორქინოლონის ჯგუფის ფართო სპექტრის ანტიმიკრობულ საშუალებას. იგი არღვევს ბაქტერიის დნმ-ის რეპლიკაციასა და უჯრედული ცილის სინთეზს. ციპროფლოქსაცინი მოქმედებს როგორც გამრავლების, ისე სიმშვიდის ფაზაში მყოფ მიკროორგანიზმებზე. ციპროფლოქსაცინისადმი მგრძნობიარეა შემდეგი გრამუარყოფითი მიკროორგანიზმები: Escherichia coli, Salmonella spp., Shigella spp., Proteus spp., Morganella morganii, Citrobacter spp., Klebsiella spp., Enterobacter spp., Yersinia spp., Vibrio spp., Campilobacter spp., Hafnia spp., Providencia stuartii, Haemophilus influenzae, Pasteurella multocida, Pseudomonas spp., Gardnerella spp., Legionella pneumophila, Neisseria spp., Moraxella catarrhalis, Acinetobacter spp., Brucella spp., Chlamidia spp.
ციპროფლოქსაცინისადმი მგრძნობიარეა შემდეგი გრამდადებითი მიკროორგანიზმები: Staphilococcus spp., Streptococcus pyogenes, St. agalactiae, Corynebacterium diphtheriae, Listeria monocytogenes. პრეპარატისადმი რეზისტენტულია: Ureaplasma urealyticum, Clostridium difficile, Nocardia asteroides. ციპროფლოქსაცინი კარგად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 1-2 სთ-ში. პრეპარატი ნაწილობრივ მეტაბოლიზდება ღვიძლში.
ჩვენებები
პრეპარატისადმი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დაავადებები:
- შარდ-სასქესო სისტემის ინფექციები (მათ შორის გართულებული);
- სასუნთქი სისტემის ინფექციები;
- მცირე მენჯის ორგანოთა ანთებითი დაავადებანი (მათ შორის ადნექსიტი და პროსტატიტი);
- შუა ყურის, ცხვირის დანამატი ღრუების, ხახისა და ხორხის ინფექციები;
- საჭმლის მომნელებელი სისტემის (მათ შორის ნაღვლის ბუშტისა და ნაღვლის გამომტანი სადინრების) ინფექციები;
- კანისა და რბილი ქსოვილების, ძვალ-სახსართა ინფექციები;
- პერიტონიტი;
- სეპტიცემია.
მიღების წესები და დოზები
პრეპარატის დოზა დამოკიდებულია ინფექციური პროცესის ლოკალიზაციასა და სიმძიმეზე, ასევე გამომწვევის მგრძნობელობაზე.
- საშარდე გზების გაურთულებელი ინფექციები……………………………….250 მგ დღეში ორჯერ
- საშარდე გზების გართულებული ინფექციები…………………………………500 მგ დღეში ორჯერ
- მძიმე ინფექციები (მათ შორის პნევმონია, ოსტეომიელიტი)……………..500 მგ დღეში ორჯერ
- სხვა ინფექციები………………………………………………………………………..500-750 მგ დღეში ორჯერ
- სალმონელების ბაცილომტარებლობა……………………………………………750 მგ დღეში ორჯერ
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია კლინიკური სურათის დინამიკასა და ბაქტერიოლოგიურიკვლევის შედეგებზე. რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება ტემპერატურის ნორმალიზაციიდან და კლინიკური სიმპტომების გაქრობიდან კიდევ სამი დღის განმავლობაში. მწვავე გონორეასა და ცისტიტის შემთხვევაში მკურნალობა ტარდება ერთი დღის განმავლობაში, საშარდე გზებისა და მუცლის ღრუს ინფექციების დროს – 7 დღემდე, ოსტეომიელიტის დროს – 2 თვემდე, სხვა შემთხვევაში – 7-14 დღე.
გვერდითი მოვლენები
გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ანორექსია, დიარეა, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის ტრანზიტორული მატება, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, გაღიზიანებადობა, მხედველობის დარღვევა, შუილი ყურებში, ჰალუცინაციები, არტერიული წნევის დაქვეითება, ტაქიკარდია, შარდოვანასა და კრეატინინის კონცენტრაციის მომატება, კანის ქავილი, გამონაყარი, ართრალგია.
უკუჩვენება
- ორსულობა, ლაქტაცია;
- ბავშვთა და მოზარდთა ასაკი;
- ციპროფლოქსაცინის ან ქინოლონის ჯგუფის პრეპარატებისადმი მაღალი მგრძნობელობა.
განსაკუთრებული მითითებები
ავადმყოფებში, რომელთაც ანამნეზში აღენიშნებათ ეპილეფსია, კრუნჩხვითი სინდრომი, თავის ტვინის სისხლძარღვოვანი და ორგანული დაზიანებანი, ციპროფლოქსაცინი მხოლოდ სასიცოცხლო ჩვენებით ინიშნება. პრეპარატით მკურნალობისას ხანგრძლივი დიარეის შემთხვევაში საჭიროა კურსის შეწყვეტა და ფსევდომემბრანული კოლიტის გამორიცხვა. ერთდროულად ციპროფლოქსაცინისა და რკინის პრეპარატების ან ანტაციდური საშუალებების (რომლებიც შეიცავენ მაგნიუმს, კალციუმს, ალუმინს) გამოყენებისას მცირდება მისი შეწოვის ინტენსივობა. ციპროფლოქსაცინი ზრდის პლაზმაში თეოფილინის კონცენტრაციას, ხოლო ანტიკოაგულანტებთან კომბინაციაში ზრდის სისხლდენის ხანგრძლივობას.
შენახვის პირობები და ვადები
პრეპარატის ვარგისიანობის ვადაა 3 წელი, ინახება 10-25oC ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ, მშრალ, ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე!
აფთიაქში გაცემის წესი
ექიმის რეცეპტის მიხედვით!

Viewed 583 times by 101 viewers