ფსიქიკური რეაბილიტაცია

ლალი დათეშიძე, არჩილ შენგელია. სამედიცინო ენციკლოპედიური განმარტებითი ლექსიკონი

ფსიქიკური რეაბილიტაცია – (ფსიქოლოგია) (ლათ. re – კვლავ, habilis – მოხერხებული) – მედიკო – ფსიქოლოგიური, პედაგოგიური, სოციალური ღონიძიებათა სისტემა, მიმართული დარღვეული ფსიქიკური ფუნქციების აღდგენის, კორექციის ან კომპენასაციისაკენ, ავადმყოფებისა და ინვალიდების პირადული და სოციალურ – შრომითი სტატუსის მდგომარეობები, გადატანილი დაავადებებისას, სოციალური ურთიერთობების მკვეთრი ცვლილებით გამოწვეული ფსიქიკური ტრავმებისას და ა. შ. ფსიქოლოგიურ რეაბილიტაციას საფუძვლად უდევს წარმოდგენა დაავადების შესახებ – როგორც ადამიანის ორგანიზმში დამანგრეველი პროცესის შესახებ. გამოჯანმრთელება ითვალისწინებს განცდების შედეგების, არასასურველი წესების, საკუთარი ძალებისადმი დაურწმუნებლობის, შიშების მოხსნას და ა. შ. ფსიქოლოგიური რეაბილიტაცია განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს საქმიანობას (სამსახურს), რომელიც ახდენს დაკარგული პროფესიონალური და სოციალურ – ადაპტაციური თვისებების კომპენსირებას. ფსიქოლოგიური რეაბილიტაციის განხორციელება საჭიროებს ფსიქოლოგიური პირობების შექმნას, მკურნალობის დადებითი ეფექტის შენარჩუნებას (მაგალითად, დასვენების ორგანიზაცია, ურთიერთობები, დისპანსერიზაცია). ფსიქოლოგიური რეაბილიტაციის თეორიისა და პრაქტიკის განვითარება დაკავშირებულია ფსიქოპროფილაქტიკის, ფსიქოთერაპიის, კლინიკური ფსიქოლოგიის პრობლემების გადაჭრასთან.

გაფრთხილება!

ბმულები: 1.საავტორო ფარმაცევტული სკოლა 2.სამედიცინო ლიტერატურა
3.დიეტები 4.ორსულობა და მშობიარობა

Share on Facebook
Facebook
გააზიარე Facebook -ზე ..