nostalgia

მკურნალობა უცხოეთში


ვიტილიგო vitiligo

არჩილ შენგელიალალი დათეშიძე

vitiligoვიტილიგოკანის შედარებით იშვიათი დაავადება, რომელიც ხასიათდება შეძენილი კეროვანი აქრომიით.

ვიტილიგო – ეტიოლოგია

დაავადება განპირობებულია კანის ცალკეული უბნების მიერ პიგმენტის გამომუშავების უნარის დაკარგვით მელანოციტებში ფერმენტ თიროზინაზის არარსებობის გამო, რომელიც ახდენს პიგმენტის წარმოქმის კატალიზებას.

სხვადასხვა მკვლევარები ვიტილიგოს ეტიოლოგიისა და პათოგენეზის შესახებ საკუთარ ვარიანტებს გვთავაზობენ:

  1. ნეიროენდოკრინული დარღვევები
  2. ფსიქიკური ტრავმა
  3. ვეგეტატიური ნერვული სისტემის დარღვევები
  4. ავტოიმუნური მიზეზები
  5. ოჯახური ანამნეზი
  6. თიროზინაზის (ფერმენტი, რომელიც ახდენს  თიროზინის დაჟანგვას და მელანინის სინთეზს) ფერმენტული უკმარისობა

ვიტილიგო – სიმპტომები და მიმდინარეობა

კანის სხვადასხვა უბანზე დეპიგმენტირებული ლაქების თანდათანობითი გაჩენა, რომლებიც მიდრეკილნი არან ზრდისა და შერწყმისაკენ. დაზიანებულ ადგილებზე თმები ასევე მოკლებულნი არიან პიგმენტს. სუბიექტური ჩივილები არ აღინიშნება. დეპიგმენტირებული უბნების მომატებული მგრძნობელობა მზისა და ხელოვნური ულტრაიისფერი სხივებისადმი. დაავადება აღინიშნება ნებისმიერ ასაკში. მიმდინარეობს განუხრელად, ჩვეულებრივ პროგრესირებს; რემისიები იშვიათია.

აღსანიშნავია, რომ:

1.     ვიტილიგო არ არის გადამდები დაავადება
2.     ვიტილიგო არ ზრდის კიბოს წარმოქმნის რისკს
3.     ვიტილიგო არ იწვევს ქავილსა და ტკივილს

ლოკალიზაციისა და გავრცელების მიხედვით, გამოყოფენ ვიტილიგოს რამდენიმე კლინიკურ ფორმას:

კეროვანი (ლოკალური), რომელიც თავის მხრივ მოიცავს 3 სახესხვაობას:

  1. ფოკალური, როდესაც ერთ კერაში არსებობს ერთი ან რამდენიმე ლაქა
  2. სეგმენტური, როდესაც ლაქა ნერვის ან ნერვული წნულის მიმართულებითაა
  3. ლორწოვანი, როდესაც დაზიანებულია ლორწოვანი გარსები

გენერალიზებული, რომელიც ასევე თავის მხრივ მოიცავს 3 სახესხვაობას:

  1. აკროფასციალური, როდესაც დაზიანებულია სახის, ტერფების, მტევნების დისტალური ნაწილები
  2. ვულგარული, როდესაც ლაქები მთელ სხეულზეა
  3. შერეული, როდესაც აკროფასციალური და ვულგარული, ან სეგმენტური და აკროფასციალური და/ან ვულგარული სახესხვაობებია შერეული

უნივერსალური ფორმა, როდესაც აღინიშნება მთლიანი კანის საფარველის სრული დეპიგმენტაცია.

დერმატოლოგები გამოყოფენ ასევე ვიტილიგოს 2 ტიპს:

    • B  ტიპი (სეგმენტური) – დეპიგმენტირებული ლაქები, რომლებიც განლაგებულნი არიან ნერვის ან ნერვული წნულის მიმართულებით, როგორც შემოსარტყვლითი ლიქენის შემთხვევაში და სიმპათიკური ნერვულის სისტემის ფუნქციის დარღვევასთან დაკავშირებით
    • A  ტიპი (არასეგმენტური) – ვიტილიგოს ყველა დანარჩენი ფორმები და სახესხვაობები, სადაც არაა დაზიანებული სიმპათიკური ნერვული სისტემა. ამ ტიპის ვიტილიგოს ხშირად უკავშირებენ ავტოიმუნურ დაავადებას.

ვიტილიგო – დიაგნოზი

ეყრდნობა დამახასიათებელ კლინიკურ სურათს. განსხვავებით ლეპროზული აქრომიისაგან, ვიტილიგოს ლაქებს დაკარგული არა აქვთ მგრძნობელობა. დიფერენციალური დიაგნოზი ტარდება ლიქენთან, ლეიკოდერმიასთან, ასევე იდიოპათიკურ ჰიპომელანოზთან, ტუბეროზულ სკლეროზთან, არასრულ  ალბინიზმთან.ვიტილიგო

ვიტილიგო – მკურნალობა

ჩვეულებრივ ნაკლებეფექტურია. ფორტოსენსიბილიზატოერების განმეორებითი კურსები შერწყმული ულტრაიისფერ დასხივებასთან; ვიტამინები; კორტიკოსტეროიდული მაზის აპლიკაციები. დიეტოთერაპია, ფიტოთერაპია. გამოვლენილი ნეიროენდოკრინული დარღვევების კორექცია. პროგნოზი განკურნების თვალსაზრისით არაკეთილსაიმედოა. მზის დამწვრობის პროფილაქტიკის მიზნით საჭიროა ხანგრძლივი ინსოლაციის თავიდან აცილება.

________________________________________

ფარმაკოთერაპია და პრეპარატები: ფარმაცევტული ფირმების წარმომადგენლებს შეუძლიათ ინფორმაცია მოგვაწოდონ ელფოსტაზე mpifarm@gmail.com
ფიტოთერაპია: იხილეთ კლინიკური და ემპირიული ფიტოთერაპია
ვის მივმართოთ – იხ. მედიკოსთა პერსონალური გვერდები
თემატურად მომიჯნავე სტატიები
საავტორო უფლებები და რეკლამა პოსტ-სტატიაზე: მასალა წარმოადგენს “არჩილ შენგელიას და ლალი დათეშიძის სამედიცინო ენციკლოპედიის” ნაწილს. საავტორო უფლებები დაცულია. სტატიის გამოყენებისათვის, აგრეთვე მასზე ბანერის განსათავსებლად მიმართეთ mpifarm@gmail.com
ლიტერატურა, წყაროები, გაფრთხილება

გაფრთხილება
დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ. “ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია”. თბილისი, 2005. “ტექინფორმის” დეპონენტი N: 1247. თეიმურაზ ჩიგოგიძის რედაქციით.
დათეშიძე ლალი, შენგელია არჩილ, შენგელია ვასილ; “ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია”. მეორე დეპო-გამოცემა. ჟურნალი “ექსპერიმენტული და კლინიკური მედიცინა”. N: 28. 2006. დეპონენტი პროფესორ თეიმურაზ ჩიგოგიძის საერთო რედაქციით. სარედაქციო კოლეგია: ჭუმბურიძე ვახტანგ, კორძაია დიმიტრი, მალაზონია მარინა, ვაჭარაძე კახა, ტყეშელაშვილი ბესარიონ.
Большая медицинская энциклопедия; Москва, издательство ,,Советская энциклопедия” – 1988

>>>>> კანისა და ვენერიული დაავადებები

___________________________

..


Comments are closed.

vaka