მკურნალობა უცხოეთში


ვერმოქსი

ვერმოქსის ზოგადი ინფორმაცია

ვერმოქსი. VERMOX. ჰელმინთების საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალება. აქტიური ნივთიერება – მებენდაზოლი. Mebendazole. მწარმოებელი ფირმა – Gedeon Richter (უნგრეთი).

ვერმოქსის შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

ვერმოქსი. VERMOX გამოდის 100 მგ–იანი ტაბლეტის ფორმით.

ვერმოქსის ფასები ქართულ ფარმაცევტულ ბაზარზე

ვერმოქსის ფასები ფარმადეპოში
ვერმოქსის ფასები ავერსში
ვერმოქსის ფასები psp-ში
ვერმოქსის ფასები სხვა აფთიაქებში

ინფორმაცია სხვა პრეპარატების შესახებ, რომლებიც იგივე მოქმედ ნივთიერებებს შეიცავენ, რასაც ვერმოქსი, იხილეთ ქვემოთ, შესაბამის რუბრიკაში.აფთიაქებს დინამიური ინფორმაცია ვერმოქსის ფასების შესახებ შეუძლიათ მოგვაწოდონ  mpifarm@gmail.com

ვერმოქსის აქტიური ნივთიერება

მებენდაზოლი. Mebendazole. ქიმიური დასახელება – (5-ბენზოილ-1Н-ბენზიმიდაზოლ-2-ილ) კარბამინის მჟავის მეთილის ეთერი. ბრუტო–ფორმულა: C16H13N3O3. მებენდაზოლს მიაკუთვნებენ ჰელმინთების საწინააღმდეგო საშუალებების ჯგუფს. CAS-კოდი:31431-39-7.

ვერმოქსის სინონიმები 

ვიკაზიდი (VIKAZID, AVERSI, საქართველო), მებერიქსი პერორალური სუსპენზია (MEBERIX ORAL SUSPENSION, AVERSI, საქართველო), მებერიქსი ტაბლეტები (MEBERIX TABLETS, AVERSI, საქართველო).

ვერმოქსის მოქმედ ნივთიერებას შეიცავენ

ვიკაზიდი (VIKAZID, AVERSI, საქართველო; mebendazole, pyrantel).

ვერმოქსის გამოყენების ძირითადი მიმართულებებია

  • ინვაზიები ცალკეული ან შერეული
  • Enterobius vermicularis
  • Trichuris trichiuria
  • Ascaris lumbricioides
  • Ancylostoma duodenale
  • Necator americanus
  • Strongyloides stercoralis
  • Taenia spp

ვერმოქსის საფირმო აღწერიდან

ვერმოქსის ფარმაკოლოგიური თვისებები

ანტიჰელმინთური საშუალება

ვერმოქსის ფარმაკოკინეტიკა

ვერმოქსი წარმოადგენს ფართო სპექტრის სინთეზურ ანტიჰელმინთურ პრეპარატს.

მებენდაზოლის ანტიჰელმინთური მოქმედების ძირითად მექანიზმს განსაზღვრავს მისი მოქმედება ჰელმინთების ენერგეტიკულ ცვლაზე. იგი ხელს უშლის უჯრედული ტუბულინის წარმოქმნას ჭიებში, იწვევს ციტოპლაზმური მიკროარხების დეგენერაციას, ამ გზით ამორჩევით აბლოკირებს გლუკოზის შეწოვის პროცესს, რაც იწვევს გლიკოგენის რესურსების თანდათან გაქრობას. ჰელმინთები იხოცებიან ატფ-ის უკმარისობით, რომელიც საჭიროა სასიცოცხლოდ აუცილებელი პროცესებისათვის.

პერორალურად მიღების შემდეგ მებენდაზოლი მცირე რაოდენობით შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მიერ, რადგან იგი ცუდად იხსნება წყალში და ორგანულ გამხსნელებში.

მებენდაზოლს ჩვეულებრივ თერაპიულ დოზებში ახასიათებს მხოლოდ ადგილობრივი მოქმედება ნაწლავებში, რადგან მისი ცუდი შეწოვისა და ღვიძლში პირველადი მეტაბოლიზმის ინტენსივობის გამო ბიოშეღწევადობა ძალიან დაბალია.

პრეპარატის მცირე აბსორბირებული ფრაქციის 90% უკავშირდება პლაზმის ცილებს.

ვერმოქსის ჩვენებები

ვერმოქსი ნაჩვენებია ცალკეული ან შერეული ინვაზიების სამკურნალოდ, როგორიცაა Enterobius vermicularis, Trichuris trichiuria, Ascaris lumbricioides, Ancylostoma duodenale, Necator americanus, Strongyloides stercoralis; Taenia spp.

ვერმოქსის მიღების წესები და დოზები

1. ენტერობიოზი: 1 ტაბლეტი ერთჯერადი დოზის სახით.

ვინაიდან Enterobius vermicularis – ით გამოწვეული განმეორებითი ინფექციები საკმაოდ ხშირად ვლინდება, რეკომენდებულია მკურნალობის განმეორება 2 და 4 კვირის შემდეგ, განსაკუთრებით ინფექციის სალიკვიდაციო პროგრამების ჩატარებისას.

2. ასკარიდოზი, ტრიქურიაზი, ანკილოსტომოზი ან შერეული ინფექციები: 1 ტაბლეტი დღეში ორჯერ დილით და საღამოს 3 დღის განმავლობაში.

ზემოთ აღნიშნული დოზები გამოიყენება როგორც ბავშვებში, ასევე მოზრდილებში.

3. ტენიოზი და სტრონგილოიდოზი

მოზრდილები: შედარებით დაბალი დოზებისას მიღებული დადებითი შედეგების მიუხედავად, სრული განკურნებისათვის უნდა დაინიშნოს 2 ტაბლეტი დღეში ორჯერ 3 დღის განმავლობაში.

ამგვარი მაღალი დოზების შემთხვევაშიც კი, იშვიათად ვლინდება გვერდითი მოვლენები. ბავშვებში დოზირება შეადგენს 1 ტაბლეტს დღეში ორჯერ 3 დღის განმავლობაში.

არ არის საჭირო განსაკუთრებული ღონისძიებების ჩატარება, როგორიცაა დიეტა ან საფაღარათო საშუალებების მიღება.

1 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის იხილეთ გაფრთხილებები.

ვერმოქსის გვერდითი მოვლენები

ვერმოქსით გამოწვეული გვერდითი რეაქციები ძირითადად უმნიშვნელო ხასიათისაა.

მაღალი ინფიცირებისას შეიძლება გამოვლინდეს მოვლითი ტკივილები მუცლის არეში და დიარეა.

აღინიშნა ალერგიული რექციები, როგორიცაა: გამონაყარი კანზე, ურტიკარია და ანგიონევროზული შეშუპება.

ვერმოქსის უკუჩვენებები

ვერმოქსის გამოყენება უკუნაჩვენებია პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე ავადმყოფებში.

ორსულობა და ლაქტაცია

ვერმოქსმა გამოავლინა ემბრიოტოქსიკური და ტერატოგენული მოქმედება ვირთაგვებსა და თაგვებში ჩატარებული ექსპერიმენტების დროს, როდესაც დანიშნული იყო ერთი დოზა პერორალურად. მსგავსი მოვლენა არ აღინიშნა კურდღლებზე, ძაღლებზე, ცხვრებსა და ცხენებზე ჩატარებული ცდებისას.

მიუხედავად იმისა, რომ დღემდე პრეპარატის გამოყენებამ ადამიანებში აჩვენა, რომ ვერმოქსის მიღება ორსულობის დროს არ არის საშიში, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ვერმოქსით გამოწვეული პოტენციური რისკი და იგი შეთავსებულ უნდა იქნას მოსალოდნელ თერაპიულ ეფექტთან, განსაკუთრებით პირველი ტრიმესტრის დროს.

არ არის ცნობილი გამოიყოფა თუ არა ვერმოქსი დედის რძეში. ამასთან დაკავშირებით მეძუძურ დედებში ვერმოქსის დანიშვნისას საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა.

განსაკუთრებული მითითებები ვერმოქსზე

პრეპარატის დანიშვნა 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში:

ვინაიდან 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში პრეპარატის გამოყენების შესახებ მცირე გამოცდილება არსებობს და იმის გამო, რომ არსებობს ცალკეული ატიპური, გამონაკლისის ხასიათის მქონე მონაცემები კრუნჩხვის განვითარების შესახებ ამ ასაკობრივ ჯგუფში, ვერმოქსი მცირე ასაკის ბავშვებში ინიშნება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მათი ჭებით ინვაზია სერიოზულად აისახება მათი კვების სტატუსზე და ფიზიკურ განვითარებაზე.

ჭარბი დოზირება ვერმოქსით

შემთხვევითი ჭარბი დოზირებისას შეიძლება განვითარდეს სპაზმი მუცლის ღრუში, გულისრევა, ღებინება და დიარეა.

მიუხედავად იმისა, რომ პრეპარატით მკურნალობის რეკომენდებული მაქსიმალური ვადა განისაზღვრება სამი დღით, იშვიათად აღინიშნება ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის შექცევადი დარღვევები და ნეიტროპენიის შემთხვევები იმ პაციენტებში, რომელთა მკურნალობა წარმოებდა ექინოკოკოზის გამო მასიური დოზებით უფრო ხანგრძლივი დროის განმავლობაში.

არ არსებობს სპეციფიური ანტიდოტი. შეიძლება ჩატარდეს კუჭის ამორეცხვა კალიუმის პერმანგანატის წყლიანი ხსნარით 20მგ/100მლ. შეიძლება გამოყენებული იქნას აქტივირებული ნახშირი.

ვერმოქსის სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება

ციმეტიდინით ერთობლივმა მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძლში მებენდაზოლის მეტაბოლიზმის ინჰიბირება, რასაც მოჰყვება პლაზმაში პრეპარატის კონცენტრაციის მომატება, განსაკუთრებით ხანგრძლივი მკურნალობისას. უკანასკნელ შემთხვევაში რეკომენდებულია პლაზმაში კონცენტრაციის განსაზღვრა დოზის დადგენის მიზნით.

ვერმოქსის შენახვის პირობები და ვადები

შეიანახეთ 15-30oC-ზე.

პრეპარატის გამოყენება შეიძლება მხოლოდ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლამდე.

შენახვის ვადა: 3 წელი

ვერმოქსის გაცემის წესი

ექიმის რეცეპტით.

Comments are closed.

nostalgia

vaka