ჰეპატარგია
ლალი დათეშიძე, არჩილ შენგელია. სამედიცინო ენციკლოპედიური განმარტებითი ლექსიკონი ჰეპატარგია – (hepatargia; ბერძ. Hepat ღვიძლი + argia უმოქმედობა, ინერტულობა; სინ.: ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათია, პორტო – სისტემური ენცეფალოპათია) კლინიკური სინდრომი, რომელიც წარმოიქმნება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის ან თირკმლისმიერი ინტოქსიკაციის დროს; შესაძლოა განვითარდეს სხვადასხვა გენეზის ჰეპატიტების, ორსულთა ეკლამფსიის, ღვიძლის ვენების მწვავე თრომბოზის, ღვიძლის ციროზის დროს. კლინიკურად ხასიათდება ნერვულ – ფსიქიკური