Tag Archives: კოლაგენური

ნაწიბური

ნაწიბური – (cicatrix) შემაერთებელი ქსოვილის უბანი, რომელიც ჩაენაცვლება კანის, ლორწოვანი გარსის, ორგანოს ან ქსოვილის დაზიანებით ან პათოლოგიური პროცესით გამოწვეულ დეფექტს; ნაწიბურის წარმოქმნის პროცესს ეწოდება დანაწიბურება და წარმოადგენს რეპარაციული რეგენერაციის გამოვლინებას. ამასთან, ნაცვლად დაღუპულის იდენტურისა, ვითარდება შემაერთებელი ნაწიბუროვანი ქსოვილი.2.  მკვრივი წარმონაქმნი, რომელიც შედგება ჰიალინური კოლაგენური ბოჭკოებით მდიდარი შემაერთებელი ქსოვილისაგან, წარმოქმნილი რეპარაციული რეგენერაციისას – როგორც შედეგი ანთებადი

Read More

მეტაპლაზმა

ლალი დათეშიძე, არჩილ შენგელია. სამედიცინო ენციკლოპედიური განმარტებითი ლექსიკონი მეტაპლაზმა – (metaplasma ლათ.metaplasis – გარდაქმნა) ციტოპლაზმის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც მისი უჯრედშიგა ან უჯრედგარე დიფერენცირების პროდუქტია. მეტაპლაზმას ეკუთვნის ტონო – , მიო – და ნეიროფიბრილები, კუტიკულა, კოლაგენური ფიბრი­ლები და სხვა უჯრედშორისი ნივთიერების სტრუქტურები. ამჟამად მეტაპლაზმაში უფრო ხშირად გულისხმობენ მხოლოდ უჯრედშიგა ფიბრილურ სტრუქტურებს (ტონო – , მიო –

Read More

ლიმფური კვანძის კაფსულა

ლალი დათეშიძე, არჩილ შენგელია. სამედიცინო ენციკლოპედიური განმარტებითი ლექსიკონი ლიმფური კვანძის კაფსულა – (capsula / nodi lymphatici / ) ლიმფური კვანძის ბოჭკოვანი შემაერთებელქსოვილოვანი კაფსულა, რომელშიც კოლაგენური ბოჭკოები უფრო მეტია, ვიდრე ელასტიკური.­ (ც. გაჩეჩილაძე, ნ. ჩიკვილაძე. ჰისტოლოგიის, ციტოლოგიის და ემბრიოლოგიის ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი.”თბ.,”ცოდნა”.2000 წ.) გაფრთხილება! ბმულები: 1.საავტორო ფარმაცევტული სკოლა 2.სამედიცინო ლიტერატურა 3.საპატრიარქოს ქართული უნივერსიტეტი 4.დიეტები 5.ორსულობა და

Read More

კოლაგენური ბოჭკო

კოლაგენური ბოჭკო – – (fibra collagenosa ბერძნ.colla  –  წებო) შემაერთებელი ქსოვილის უჯრედშორისი ნივთიერების ბოჭკოები. (ც. გაჩეჩილაძე, ნ. ჩიკვილაძე. ჰისტოლოგიის, ციტოლოგიის და ემბრიოლოგიის ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი.”თბ.,”ცოდნა”.2000 წ.) გაფრთხილება! ლალი დათეშიძე, არჩილ შენგელია. სამედიცინო ენციკლოპედიური განმარტებითი ლექსიკონი  

ვან – დერ – ჰუვეს სინდრომი

ლალი დათეშიძე, არჩილ შენგელია. სამედიცინო ენციკლოპედიური განმარტებითი ლექსიკონი ვან – დერ – ჰუვეს სინდრომი – (J. Van der Hoeve, ჰოლანდიელი ოფთალმოლოგი) მემკვიდრეობითი დაავადება, რომელიც ხასიათდება სკლერების ცისფერი შეფერვით, სიყრუითა და ძვლების პათოლოგიური მტვრევადობით. დაავადებას საფუძვლად უდევს შემაერთებელი ქსოვილის მემკვიდრულად განპირობებული დაზიანება: კოლაგენური და ელასტიკური ბოჭკოების ცვლილებები. განსაკუთრებით ხშირი კლინიკური სიმპტომია სკლერების მორუხო შეფერვა, რომელიც ვლინდება

Read More